ne desem

NE DESEM ?

Acaba ben de bugün kendime insan mı desem
Yoksa emsalimi temsil ile hayvan mı desem

Her yanından kemirir yurdumu azgın bir hırs
Çekilen kahra lütuf, çileye ihsan mı desem

Dahli yok kimseciğin, hep kabahat kendimde
Delilik min-tarafillâh bana bir şan mı desem

Gözünü açma da sen var elin efkârına uy
Eli dinle, ele bak, el sözüne kan mı desem

Şu sadakat denilen köhne tuzak yok mu bugün
Yeni dinde buna ben sure-i şeytan mı desem

Dalkavukluk denilen ilm-i hulûlün sırrı
Bilinirse apışır servet ü sâmân mı desem

işte yüz bulduların yağtığı iş, bildiği söz
istikamet karaborsa, çala tırpan mı desem

Gizli bir el izi var her dolabın çarhında
Ser dümen dalgada, gel bak şuna kaptan mı desem

Soramaz kimse cesaretle şerîrin işini
Astığı astık olur; kestiği kurban mı desem

Yedi Eylül ile fethetti refahın yolunu
Topatan kal’asına işte kumandan mı desem

Eski bir ekzemadır şimdiki Van meselesi
Çok karıştırma yalandır, bu da bühtan mı desem

Karagözcü ne komuş perdeye göstermeye bak
Sen bırak da sözü git dertlerine yan mı desem

isterim ben de öğünmek hani bilgi nerede
Her kelin perçemine sünbül ü reyhan mı desem

Vâizin sunduğu kevserle cemaat sarhoş
Camiye bar mı desem, mescide dükkân mı desem

Yaptırır âdeme her şeyi geçim dünyası
Kara kaplı kitabın falları ferman mı desem

Sonu yoktur, bu didişmek ezelîdir Neyzen
Hikmetin buyruğu elân kemâkân mı desem