evlilik

insanların üstündeki en taze baskı unsurlarından biridir.

düşünün ki, insanlar düzenli olarak çalışıyorlar ve çalışma vakitlerinden dolayı kendileri için bir şeyler yapma fırsatı bulamıyorlar. yaşları da yirmiden yukarıda olduğu için cinsel arzuları katlanıyor, ve cinsel arzularını bastırmak için evlenmek önşart olarak sunuluyor.

evlenebilmek içinse, daha çok çalışmaları, eve eşya almaları, borç alıp borç ödemeleri kendilerine olmazsa olmaz olarak sunuluyor. daha çok çalışmaları isteniyor.

zaten çok çalışmakta olan insan, bu durumu reddediyor, evlilik sınırlarını yıkmaya başlıyor. kendileri için vakit ayıramazlarken, başkasının sorumluluğunu üstlenmek daha da zor oluyor.

üstelik evlenmesi durumunda çocuk bakmak zorunda kalmak, zaten fazla olan yüklere daha da fazlasının binmesi, insanları evlilikten soğutuyor.

bu durumdaysa, hali hazırda orada beklemekte olan kurtuluş yolu ise, sevişmenin çocuk yapmanın ve çocuk büyütmenin evlilik denen kurumdan ayrılmasına bağlı.