şebnem ferah

Bırak Kadının Olayım dedim. istemedi..
vazgeçtim dünyadan, bu aşk fazla sana diye.
yağmurların, fırtına'nın içinde durmak istedim buradan göçerken.
Yeniden Doğup Gelsem dedim.. iyi gün dostlarım, deli kızım uyan dedi !

bütün oyunlarda herkes kadar benim de payım var..
kalbim, bugün üvey gibi ve yorgun..
çünkü ay ışığına vuruldum ben, herkes bilsin istedim.
bu oyunun sonunda nefessiz kaldım.
Artık Kısa Cümleler Kuruyorum.

son sigara'yı içip sil baştan başlamak lazım bu aşk'a.
korkarak yaşıyorsan nereye kadar gidersin bu dünya'da
Saatim çalmadan uyanıp, perdeleri açıp "Günaydın sevgilim" desem..

Ben şarkımı söylerken Her Şey insanlar içindi.
iyi-Kötü biriyle fena halde konuşmaya ihtiyacım var
söyle bana Senin Adın Ne ? Babam-Oğlum-Arkadaşım-Aşkım ?
Sen benim Çocukken Sahip Olduğum Kırmızı Rugan Ayakkabılar'ımsın.
Gözlerimin Etrafındaki Çizgiler ve Gözyaşlarımızın Tadı Aynı.
Keşke Mayın Tarlasında olmasaydık, Daha iyi Olmaz mıydı ?

Okyanusun gibinden çakıl taşları topladım senin için..
zaman geçip gidiyor diye geçmişe yolculuk yapmak istedim.
Ama sen kalbimi Delgeç gibi delip, can kırıklarımı oluşturdun.
Bir Kalp Kırıldığında Sana Bilmediğin Bir Şey Söyleyemem..
Bilmeni isterim, Ben bir mülteciyim.
Hoşçakal..