ıssız adam

ağalı konaklı filmlerin dışında bir senaryonun başarıya ulaştığı filmdir. olağanüstü bir güzelliği yoktur lakin türk sinemasında yapılan klişe konuların ve klişe oyuncuların ( mehmet ali erbil oynamamış hayret diyesi geliyor insanın) dışında bir hikaye. değişik yani, bizim sinemamızda pek denenmeyen bir tür. içeriğindeki beğenilme boyutuna gelince, herkesin geçmişinde özlediği bir sevgilisine olan ağıt olduğu için etkiliyor. çünkü çok sayıda insan yaşadığı anda sevgilisi olmasına rağmen, geçmişinde onda iz bırakmış olan sevgiliyi düşünüyor. çünk balzac'ın dediği gibi "evet daha sonra bir kadında kadını severiz, halbuki sevilen ilk kadında herşeyi severiz." bunu erkeğe uyarlamak da mümkün tabi. eski ve asıl aşka dokunan bu hikayenin insanları çekmesi çok doğal. bir de film bize bir film için müziğin ne derece önemli olduğunu görüyor. filmin final sahnesinde o müzik girmese bu kadar etkileyici olmazdı elbete. anı şey kavak yelleri dizisinde de olmuştu. tesadüfen ordaki kızın ismi de ada'ydı. ada'nın öldüğü sahnedekızın gözlerinin kapanma anıyla giren müzik tetikliyordu hüzünlenmeyi.

adamın ruhuna karışan şeytana gelince; günümüzde herkesin damarlarına yayılmaya başladı bu zehir. o yüzden dünümüz günümüzden daha yaşamaya değer gözüküyor sanırım.