baba olmak

anne olmanın yanında solda sıfır kalabilecek bir olgu.

9 ay boyunca beklediğin ve özlediğin bebeğini ilk defa kar(ı)na* tekme atmasından farklı olarak hissettiğinde idrak edilir. hamilelik eğer 1-2 hafta olsaydı sanırım baba da anne de bebeklerini ilk gördükklerinde bayılırlar ya da şok geçirirlerdi. günlerce uyumazlardı belki de. 9 ay olmasının nedeni bu şoku azaltma evresidir.

bugün bir oğlum oldu. ilk çocuğum. her yeni doğan bebek gibi çirkin. çirkin olduğunun farkındasın ama bir o kadar da hayransın. cennetten gelen bir hediye olduğunu düşünüyorum. dünyada görebileceğiniz en iyi sanat eseri. sesi en iyi müzik, görüntüsü en iyi tablo, kokusu insanı bayıltacak derecede güzel bir parfüm, cildi narin bir çin vazosu gibi hassas ve değerli.

baba olmak asla ama asla ne koşulda olursanız olun sizi gurur ve mutluluk veren bir şey. bu duygunun yakınına yaklaşacak başka hiç bir şey yok. babam'ın oğlumu sevmesini kıskandığımı farkettim bugün. kendime kızdım.

şuanda sanki büyümeyecek ve parmağımı kavrayamadığı küçücük eli hep öyle kalacakmış gibi geliyor insana.

baba olmak büyük bir sorumluluktur. Chuck Palahniuk'un choke adlı kitabında bu sorumluluk hakkında küçük bir lafı vardı;

- baba olmak istiyorum,
- dostum bebek yapmak köpek satın almaya benzemez, bebekler çok uzun yaşar.