saccharine

psikolojisi, azıcık body horror'ı ve korkusuyla gerçekten ilginç bir iş olmuş. son trend queer teması da mevcut. çekimleri, renk tercihleri, sesleri ve tekinsiz havası görsel olarak güzel. yeme bozukluğu ve beden algısı gibi bir konuyu ana eksene koyup gerilimle gayet güzel işlemişler. tabii bu tarz sahnelerden, özellikle mide bulandıran detaylı ses efektlerinden rahatsız olanlar için izlemesi biraz sıkıntılı olabilir. filmin sonundaki gerçeklikten kopuş (?) etkisi de sanatsal olarak güzel vurgulanmış amaaa:

--spoiler--
musallat meselesi azıcık anlaşılıyor fakat tam olarak ne? ilk hapı aldın, o ilk gördüğün kadavra/silüet bir anda ortadan kayboldu. neden bertha ile birlikte sana musallat olmaya devam etmediler de o diğer adam bir anda yok oldu? annen de bertha'dan nasibini aldı, bunu neden o kadar sakinlikle karşılayabildi? kül ritüeli ne mesela, tam olarak neye dayanıyor? madem ameliyatla vücudundaki kitleyi alıp bertha'nın sende kalan parçasından koptun; neden sonunda sevgilini yedin ve o sahneyi bir tablo gibi resmettin? ya da her şeyi bıraktıktan sonra bir anda bu yamyamlığa kayman ne? bertha senin ruhunu ve kişiliğini mi ele geçirdi, yoksa zihninin çöküşüyle yamyamlık gibi ilkel bir içgüdüye mi tutuldun?
--spoiler--

süre bu kadar uzun olunca insan senaryonun biraz daha sağlam yere basmasını bekliyor; film bittikten sonra açıkta kalan bu noktalar insanı sinir ediyor. yine de hiç üf püf çekmeden izledim. 2 saatlik film, güzel sahneler dolu, meraklısına tavsiye ederim ama tekrar oturup izlemem eminim.