bugün
- romanya52
- albea var mı abi düşük kilometreli2
- fatma betül sayan kaya yalnız değildir18
- avrupanın en ucuz mazotunu kullanıyoruz22
- karton toplayan çocuk16
- flört uygulamasında eşleşme algoritması2
- almanya25
- sözlük kızlarının ojeleri17
- fatma betül sayan kaya39
- ankara da aym önünde intihar eden emekli polis4
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı14
- dünya61
- türkiye23
- bir zirve yapsak kim kimin yanında oturur33
- sözlüğün tek ve mutlak hakimi4
- vietnam da gençleştirme ameliyatı olan adam9
- sözlükteki ayakçılar9
- otel odası8
- 2 gecede 40 bin iranlıyı katleden molla rejimi13
- kadınların sapık olması10
- stoacılığın kişisel gelişim endüstrisine satılması2
- nick vermeden bir yazara seslen14
- sözlüğün meme platformuna dönmesi4
- tokayev den askeri reform talimatı2
- nikola tesla'nın kürt olması10
- haber sitelerinde reklamlardan haber okunmuyor2
- hiçbir şeyin sarmaması10
- yunanistan12
- sedat peker2
- açılı nude5
- bir şey söyle9
- başka ülkelre vatandşlk başvrsu yapn milltvekilri12
- anın görüntüsü31
- amerika birleşik devletleri31
- güzel memelerin öpülmeye değer olması4
- gilded ile yağan yağmuru izlemek4
- usualsuspect'i tedavi ettirmek8
- meksika açmazı macerası12
- tüm dünyada faşizmin yükselmesi5
- mehdinin en sevdiği balık7
- pencere açık uyumak3
- meme yalarken düşünülen şeyler3
- hentbol5
- güne bir nostaljik şarkı bırak ulen9
- ermeni rum soykırımını inkar etmek16
- 25 eylül 2026 türkiye fransa maçı36
- ne yapsam iyi olur9
- 27 eylül 2026 almanya yunanistan maçı7
- zengin akpli kızların çok daha güzel olması17
- butlancıların birbirine girmesi5
sait faik abasıyanık şiiri, 8 haziran 1954 yılında istanbul'da yazmış. şiir yarı belimiz adıyla varlık dergisinin temmuz 1954 tarihli 408. sayısında yayımlanmıştır.
bir aydınlık sardı,
ışıdı dibinden sular,
şehir, insanlar.
bu aydınlık, yerden bitiyordu
ot gibi, ağaç gibi.
ne ola ki dedim, kendi kendime
hep aynı soruyu sordu
taşlar, ağaçlar, binalar, insanlar
ne ola ki?
ağır ağır yükseliyordu aydınlık,
tam belimizde durdu.
baktı korkuyla
yarı belimize.
bayram günleri dibinden aydınlanan
abideler gibiydik sokaklarda
birbirimize bakmadan önce.
kendi yarı belimizi
korkuyla, zevkle, daha başka
bir şeyler seyrettik.
sonra bakınca birbirimize,
yarı belimizden aşağısı
öylesine aydınlıktı ki,
yarı belimizden yukarısını
göremedik önce,
gözlerimiz alışıncaya kadar.
gözlerimiz alışınca,
baktık ki belimizden yukarısına
çılgıncasına,
hiçbir şeyler yoktu.
yarı belimizden yukarısı yoktu.
bir aydınlık sardı,
ışıdı dibinden sular,
şehir, insanlar.
bu aydınlık, yerden bitiyordu
ot gibi, ağaç gibi.
ne ola ki dedim, kendi kendime
hep aynı soruyu sordu
taşlar, ağaçlar, binalar, insanlar
ne ola ki?
ağır ağır yükseliyordu aydınlık,
tam belimizde durdu.
baktı korkuyla
yarı belimize.
bayram günleri dibinden aydınlanan
abideler gibiydik sokaklarda
birbirimize bakmadan önce.
kendi yarı belimizi
korkuyla, zevkle, daha başka
bir şeyler seyrettik.
sonra bakınca birbirimize,
yarı belimizden aşağısı
öylesine aydınlıktı ki,
yarı belimizden yukarısını
göremedik önce,
gözlerimiz alışıncaya kadar.
gözlerimiz alışınca,
baktık ki belimizden yukarısına
çılgıncasına,
hiçbir şeyler yoktu.
yarı belimizden yukarısı yoktu.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar