manastır

Yunanca "monakos" fiilinden türetilmiştir. "Tek başına yaşamak" anlamına gelmektedir. Manastır hayatının özelliği olan kendini ibadete adayarak kalabalıktan uzakta yaşama fikri ilk olarak 3. yüzyılda Mısır çöllerinde ortaya çıkmıştır. Bilinen ilk münzevi Antonius'tur. Yaşam tarzının taklit edilmesiyle çöle çekilenlerin sayısında artış olmuştur. Kapalı bir ortamda inzivaya çekilip ibadet etme tarzını getiren ise Aziz Pachomius'tur. 400 yılı civarında Mısır'dan ayrılan John Cassian ise Provence'e yerleşmiş, öğretileri ve metinleriyle manastır hayatının çerçevesini oluşturmuştur. John Cassian daha sonra Fransa'da iki manastır kurmuştur. Öte yandan sürgünlerinden birinde çölde yaşayan münzevilelrekalan Patrick Athanasios, iki Mısırlı rahip ile Roma'yı ziyaret etmiş ve Aziz Antonius'un ilkelerini buraya taşımıştır. imparatorluktaki genel ahlaki yozlaşma ve lükse tepki gösterenlerin münzevi hayatı seçmesiyle sayı giderek artmış, bu hayat tarzını seçenlerin bir arada yaşayarak ibadet edebilmesi için manastırlar inşa edilmeye başlanmıştır.