mount and blade warband anıları

karısının yanına giden kral kul-oba, eşine ülkesinin durumunu sordu.
leydi yasmin'in verecek bir cevabı yoktu, söylediği tek şey siyasetten çok anlamadığı yerine başka bir bakan ataması gerektiğiydi.
kul-oba kimi bakan atayacağına bir göz gezdirdi, hiçbir dostu ve lordu kalmamıştı.
lord nizar ordularıyla birlikte şehirlerini ve kalelerini kaybetmiş sadece yağma ve sığır çalıp düşman köylerini gizli kapaklı yağmalıyordu.

eski günlerine dönmüştü, birlikte sığır çaldıkları günlere ama kul-oba bunu bir daha yapmayacaktı. o artık bir kraldı.
lord nizar'ı çağırdı gelmedi, tekrar çağırdı gelmedi, tekrar çağırdı gelmedi.

karısından bir ziyafet düzenlemesini istedi lord nizar belki gelir diye ama evde şarap bira bal ve baharat yokmuş. ziyafet veremediler.

kaledeki bütün adamları topladı kul-oba, lord bunduk'a ait olan asugan kalesini almaya gidiyordu. yol boyundaki bütün düşman köylerini yağmayalacaktı.
yolda o kadar çok savaştı ki ordusunun büyük bir kısmı asugan'a gitmeden yok oldu.

asugan'a sadece 42 askerle gitti.
kaleyi kuşattı ve saldırdı.
surlarda tek başına kaldı, adamlarının cesetlerinde kılıç yaraları görünmüyordu çünkü burçtan düşen cesetler paramparça oluyordu.

kendi sonunu gördü ve daha fazla saldırdı, lord bunduğa ulaşana kadar yardı kuşatmayı.
lord bundukla karşı karşıyaydı. daha önce turnuvalarda defalarca yendiği, hiçbir zaman gücüne erişemeyecek olan lord bunduk.
ama lord bunduk tek topuz darbesiyle devirdi onu.

esir almadı, öldürmedi , sadece o asuganın kuşatmasıyla vakit kaybederken karısının yaşadığı kale praven düştü.

bir çadır kurdu asugan duvarlarına, lord nizarı çağırdı. 3 adamıyla geldi lord nizar, adam toplamaya çalışıyormuş saranid topraklarından ama çok zormuş.
artık kimse katılmak istemiyormuş birliğine.

kul-oba öylece bekliyordu.
köyüne gitmek istedi Amashke'yi özlediğini fark etti demir dövmek istedi.
sonra savaşmak istedi ama tek başınaydı.
savaşamadı. kendisine saldırmak için yaklaşan haydutlarla savaşamadı.
esir düştü, karısının gönderdiği fidye karşılığında salıverdiler.

tekrar esir düştü, aynı durum atını, kılıcını, okunu yayını ve baltasını kaybedene kadar yaşandı.
karısı artık fidyesini ödeyemeyecek duruma gelene kadar