esans

parfümdeki kokunun özü.

Genellikle alkolle karıştırılarak parfüm haline gelir. Diğer yandan niş kokularda alkol yerine şeker pancarı kullanılır.

Çoğu parfüm markası, esansının içeriğini açılış, alt, orta üst notalar şeklinde açıklasa da doğal olarak formülü (kimyasal işlem içerik ve sırası, karışım oranları, bekletme/saklama koşulları vs.) açıklamaz.

Böyle bir şey yapsa zaten herkes formüle göre etil akolü esansla karıştırıp parfümü yapar.

Ancak parfümlerin esansları genellikle tersine mühendislik yöntemleriyle yüksek oranda çözülerek taklit edilir ve esans olarak satılır.

Orijinal parfüm markaları bunlarla pek uğraşmaz, çünkü çoğunlukla taklitler aslı kadar kaliteli olmadığı gibi, müşteri portföyleri farklıdır ve taklitler aslını yaşatır.

Zaten bir parfümü çok çok iyi taklit etmek için prosesini çok ayrıntılı (karışım sıcaklığı, ortam koşulların vs) çözmek gerekir. Dahası, onların kullandığı bitkileri onların koşullarında yetiştirmek gerekir. Çünkü dünyaca ünlü parfüm markaları örneğin sandal ağacını öyle her önüne gelen yerden temin etmez. Hatta bazı bitkileri bizzat kendisi yetiştirir.

Peki bütün bunlar totalde x liraya mal olan esansın parfüm haline geldiğinde 500 ila 1000 kat fiyatlanmasına değer mi? Bence değmez.

Aslında burada gerçek uzmanlık koku kombinasyonu tasarlamaktır. Dünyaca ünlü koku uzmanları bu işi yapar ve imza kokular böyle ortaya çıkar.

Diğer yandan, böylesi imza bir koku ortaya çıktığında rakip firmalar bunu hızlıca taklit ederek kendi markaları altında benzer bir koku üretiler. Tabi ki onlar çok profesyonel olduklarından koku taklit etmek onlar için daha kolaydır. Gel gör ki, bir miktar değiştirmeyi de ihmal etmezler. Hukuki süreçlerde isimlerini lekelememek ve karizmayı çizdirmemek için. Bu alan genel piyasaya hitap eder ve en çok karlılığı sağlayan kategoridir.

Niş kokularda durum daha farklıdır. Parfüm Firmalarının (işi onlarca yıldır parfüm yapmak olan firmaların) isimlerini yaptıkları asıl yer burasıdır. Öyle lacoste, tommy hilfiger, adidas vs gibi asıl işi başka olan firmaların burada yeri yoktur.

Bu alanda markalar kendine has olanı tasarlar ve geliştirdikleri tarz üzerine çeşitleme yaparlar. Burada taklit, bir bakıma o sınıftan olmamanın ispatıdır. Yüzyıllardır benzer parfümleri üreten firmaların “bu sene şu kombinasyon çok tuttu” gibi bir derdi olmaz. Çünkü müşteri portföyünün de öyle bir derdi yoktur, müşterisi zaten belirgin bir tarzda az bilinen bir kokuyla kimliklenmek ister.

Bu nedenle buralarda çiçek özlerinin en kalitelisi kullanılır. Az üretilir, yüksek fiyata satılır. Amaç yeni şeyler keşfetmek değil, tarza sadakattir.