8 mart dünya emekçi kadınlar günü

Bugüne özel kendimi yazasım geldi.

Merhaba ben Merve. Kendimi bildim bileli çalışıyorum.
ilk defa 15 yaşında başladım çalışmaya. Yıl 99, lise 1'in yazı. bir yerde telefonlara bakıyorum öğlene kadar, 5 tl alıyorum.

Sonra, hafta sonu marketlerde tadım yaptırmaya başladım. Sigorta filan yok o zaman tabi. Standı çantasıyla taşıyorum, açıyorum. Ürünleri dizip dağıtıyorum. Akşam da topluyorum depoya geri taşıyorum. Gücüm kuvvetin yerinde, yolum uzun, gençliğim var. Shshbss

Fuarlarda çalıştım lise sondan üniversite sona kadar. Üniversitede sabah fuara, akşam başka işe giderdim. Arada da okula gidiyordum zaman kaldıkça shhshs.

Okul bitti. Benim bölümden mezun olanlara en kolay gelen öğretmenlikti. Bir dershanede staja başladım. Stajyerlere para verilmiyordu. Benim de paraya ihtiyacım vardı. Neyse dedim, bir başlayayım. Kayıt için velileri arıyorduk, yetenek testi yapacağız diye kayıt almaya çalışıyorduk. Hocalar 5 kişi arıyor, 2 kişi geliriz diyor. Ben 5 kişi arıyorum, komşusuna, akrabasına kadar davet edip 12 kişi getiriyorum. Dedim ki o zaman, Bence ben öğretmen olmayayım. * öğretmenlik kariyerim 20 gün sürdü.

Kurumsal hayata gelişim de bu 20 günün hemen akabinde oldu. Sadece 10 gün ara vererek 2007'den beri kesintisiz çalışıyorum.

Bu çalışma hayatının bir döneminde çocuk da dahil oldu hayatıma. (Tabi ki, kimse fazla mesai vermiyor bunun için * ) bir süredir ise, tek başına çalışıp çocuğuna tek başına bakan biri olarak biraz daha arttı iş yüküm. Buna da e kendin istemedin mi dedikleri için yardımsız devam ediyorum.

Demem o ki, emekse emek, azimse azim. Hiçbir şey altın tepsi ile gelmiyor önümüze. Kadın olunca daha mı zor? Kesinlikle daha zor.

Motivasyon geçici sevgili kız kardeşlerim. Bazen yükselir, bazen düşer. O yüzden motivasyona takılmadan disipline ve azime odaklanarak ilerleyin.

Herkese selam olsun.
Dünya emekçi kadınlar günümüz kutlu olsun.