arthur schopenhauer

friedrich nietzsche'ye ilham olan karamsar, über alman filozof. cinsiyetçi sözleri dışındaki sözleri şahanedir. yaşamın bilgeliği üzerine aforizmalar kitabını pek beğenirim. gerçekçidir ve eleştireldir.

annesiyle berbat olan ilişkisi yüzünden bir kadın terziyi merdivenlerden atmıştır ve o terziye ölene kadar tazminat ödemiştir. çok şüpheci olduğu için boğazını kesecekleri endişesiyle berbere gitmemiştir hiç. evinde de mutlaka tabanca bulundururmuş.

bazı muhteşem sözleri:

-Acı çekenler ile acı çektirenler aynıdır.
-Bana yapılan haksızlık bana hiçbir şekilde ona haksızlık yapma hakkını vermez.
-Başkalarının fikirlerine aşırı derecede önem vermek, herkeste var olan bir manyaklık.
-Bir insanın kötü bir karakter özelliğini unutmak, güçlük ile kazanılmış parayı sokağa atmak gibidir.
-Can sıkıntısı, hayatın boşluğu hissinden başka bir şey değildir.
-Çok insan kafaları olmadığı için kafayı bozmuyor.
-Delilik acı çekmeyi hatırlamamak için bir yoldur.
-Dinler ateşböcekleri gibidir: Parlayabilmek için karanlığa gereksinim duyarlar. Tüm dinlerin koşulu yaygın olan belirli bir derecede cehalettir, ki sadece bu havada yaşayabilirler ancak.
-Dünya hiç olmasaydı bile müzik var olurdu.
-Gerçekte vahşi ve korkunç bir hayvandan başka bir şey değildir insan. Biz, onu evcilleştirilmiş ve dizginlenmiş haliyle tanıyoruz ki uygarlık dediğimiz şey de budur. Bu yüzden de arada bir gerçek tabiatı ortaya çıkarsa dehşete kapılıyoruz.
-Her çocuk bir bakıma bir dahi ve her dahi bir bakıma bir çocuktur.
-insan zekasının diğer canlılardan daha üstün oluşu, insanın çektiği ve çekebileceği acıların da diğer canlılardan daha fazla olması ile sonuçlanmıştır.