bugün

edebiyat cephesi

'yaşamak' bir perde gibi kalkıyor aramızdan
zamansız mekansız bir tünel başındayız şimdi
o mavi gözleri görmüş olmalıyım
bir ikindi vakti kaskatı ellerimin altında.

cahit zarifoğlu
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com