celal bayar

1950'li yıllar hakkında biraz bir şeyler okumuşluğum var. fakat bu bayar gerçekten çok başka bir adam. ittihat ve terakki'nin sivil kanadından olmasına rağmen her daim silah taşıyan biri. gözü inanılmaz kara bir adam. 27 mayıs sabahı cumhurbaşkanını teslim almaya geliyorlar, bayar muhafız alayına vuruşma emri veriyor. alay komutanı da osman köksal galiba, yani o da darbecilerden. bayar'ın emri doğal olarak yerine getirilmiyor. askerler basıp bayar'ı teslim almaya geldiklerinde tabancasını çıkarıp askerlere doğrultuyor. bundaki cesaret ve gözü karalığı çok az kimsede görmüşümdür. neyse, sonra silahını kendine doğrultarak intihara kalkışıyor. askerlerden biri o an koluna vuruyor da kurşun çenesini sıyırıyor. mesela yassıada'da menderes tam bir harabeydi, çökmüş, sinmiş, korkan ve hatta görgü tanıklarına göre konuşmakta bile zorlanan bir portre çiziyordu. bayar ise tam tersi. ali fuat başgil'in olduğu toplantıda protestocuların "tenkil"i emrini verip vermediğini soruyorlar mahkemede, bayar "evet, tenkil edin dedim" diyor. yahu tenkit şu bu olmasın? diye soruyorlar. "tenkil dedim" diye tüm bir 27 mayıs'a atarlanıyor. sonra da kayseri'de taburcu olunca silahlı kuvvetlere karşı gövde gösterisi yapmıştı. sonra tekrar hapse koydular. daha bunun gibi bir sürü hikaye anlatılabilir. başka bir adammış bayar.