ben bu yazıyı sana yazdım

En büyük isyankar bizdik
Küçük odalara sıkışıp büyük hayaller kurardık
Bir leş yiyen gibi beslerdi bizi bu yalancı tarih
Kırgın olmak oldukça lüzumsuz bir cesaret verirdi
Oysa, hiç hafife alınacak bir şey degildi,
Hiç durmadan yola devam edenlerin, arkasina bakmadan gidenlerin cüreti
Aynanın aksinde ete kemiğe bürünmüş hissizliğimizden korkardık
Nedenimiz bile yoktu çoğu zaman
Zaten aramak bulmaya yetmezdi
Bulmak da hiç kaybetmemiş olmaya
Ehemmiyet vermezdik hoyratça, insanlara ve duygulara
Onlar sanata ve sanat eserlerine aitti
birinin yokluğuyla oluşan yarımı bir başkasının varlığıyla tamamlamaya çalışır, yarım kalanın güzelliğini de piç eder, bu kısır döngüye hiç durmadan devam ederdik
Ama bundan zerre pişmanlık duymazdık
Zaten dönmek hiç de asil bir eylem değildi
Çünkü en az bir kere gidilmişti
Bulana dek
Kendini.