bugün
- devlet bize bakmıyor diyen kürt8
- trafikte şoföre saldıran kisiler4
- arabada sigara içmek5
- efendi olmanın bir boka yarayacağını düşünen erkek3
- gençler neden evlenmek istemiyor3
- kız meselesi yüzünden ölmek9
- şu an bir sözlük kızı yanımda olsaydı4
- fon komisyonu önergesi meclise geldi3
- çay içerken kaşığını yutmak2
- ford taunus7
- kasım ayında hasta olmak7
- aliağa da 9 şüphelinin tutuklanması4
- denize girmek4
- sabahları sevilen şeyler2
- sözlüğün yeni formatının çok başarılı olması2
- çayı tazelerken herkesin çayı fondip yapması2
- sturm3
- islamın reformasyona ihtiyaç duyması26
- okullarda birinci ara tatilin başlaması2
- evliyken başka birisini arzulamak24
- karadeniz mutfağı19
- whatsapp'ın olmadığı zamanlar sevgili ile iletişim11
- schaden2
- yazarların en korktuğu film karakterleri11
- yeni nesil neden mallaştı9
- fırtınalı hava2
- yılmaz özdil'in 10 kasım paylaşımı2
- karı2
- sözlükten bir mühendise kara büyü yapıp öldürmek8
- kek yapmanın püf noktaları7
- ktç'ye aşık olmak8
- salma hayek7
- görevden affını istemek14
- rolex ile kız tavlamak7
- hasta çorbası11
- gilded lily'i madame coco'ya benzetmek7
- uludede'nin yapay zekaya entry yazdırması8
- ameliyatta doktor osurursa7
- fabrikada çay molasının kaldırılması7
- hoşlanılan kızın gargamele benzemesi7
- mersinin yaz aylarında çok sıcak olması3
- ısparta mutfağı11
- çıkar ilişkisi10
- g i l d e d l i l y2
- sözlükte milletin yaptığına laf etme yavşaklığı9
- herkes uyudu mu4
- lodos rüzgarının insanlar üzerinde etkileri8
- senden önce sadece 21 erkek oldu diyen hanım8
- 12 kasım 2026 türkiye belçika maçı5
- yapay zekadan memnun olmayan kişi6
meslek hastalıklarıyla nam yapmış, emekçi şehir.
daha dün döndüm ben bu gözü yaşlı şehirden. havasıyla, yapısıyla, kararmış duvarları ve binalarıyla, merdivenleriyle, anıtları ve heykelleriyle, varagel tüneli'yle, şehrin orta yerindeki kömür madenleriyle, tüm gürültüsü ve ihtişamıyla çalışan bantların üstünde bir o yana bir bu yana savrulan kara elmaslarıyla, hepsinden ziyade gözlerinden yorgunluk ve cefa akan yurttaşlarıyla çok duygulandırdı beni bu şehir. vaktiyle kara elması yüzünden fransız işgaline uğramış ve bu sebeple fener yolu ya da fener olarak anılan bölgedeki fransız yapılanmalarıyla da ekstra ilgimi çekmiş bir şehir.
çok yoğun hislerle döndüm istanbul'a. şehrin nostaljisi, unutulacak cinsten değil. belki de birçok kişi bu şehrin kasvetine bakınca bir an önce gitmek istemiş olabilir; haklılar da. ama şehrin ruhunu hissedince ve bu şehirde doğup büyümüş kişilerden şehri dinleyince, sempati beslemek pek tabii mümkün oluyor.
yitip giden onca emekçisiyle, grizu yüzünden pörsümüş ciğerleriyle köşe başlarında dalgın dalgın duran omuzları çökük emekli madencileriyle, göz yaşartıyor bu güzel yurdum şehri.
yapılanması da çok acayip bir şehir.
denizi bıçak gibi kesen kayalıklarıyla, semaya uzanan dağları ve tepeleriyle, yeşiliyle, müştemilat yapılarıyla, ocaklardaki tarihi çelik konstrüksiyonlarıyla, her bir noktasını saran demir ağlarıyla, vagonlarıyla, lokalleriyle, merkezdeki enteresan formdaki üç-beş noktaya dağılan köprüsüyle, kozlu'daki beş farklı akaryakıt firmasına ait istasyonlarının tek bir beton zemin üstünde birbirine bitişik olmasıyla, çok acayip bu şehir.
daha önce de zogundak'a gitmiş, ama mevcut aklımla ve hevesimle şehri daha bir idrak etmiş ben, zonguldak'ı çok sevdim. en çok da, şu heykeli sevdim.
görsel
o kadar anlamlı ki..
yerin altında bir emekçi ve bin bir emekle elleriyle yeryüzüne çıkardığı kara elmas..
velhasıl, gidin ve görün. bu şehri, hissedin. yurttaşlarının gözlerinin içine bakarak, ikram ettikleri çayı için.
dipnot: zonguldak'ın havasıyla büyümüş arkadaşımın söylemi ile: "yerli gotham"
(kasvetine binaen böyle söylüyor)
daha dün döndüm ben bu gözü yaşlı şehirden. havasıyla, yapısıyla, kararmış duvarları ve binalarıyla, merdivenleriyle, anıtları ve heykelleriyle, varagel tüneli'yle, şehrin orta yerindeki kömür madenleriyle, tüm gürültüsü ve ihtişamıyla çalışan bantların üstünde bir o yana bir bu yana savrulan kara elmaslarıyla, hepsinden ziyade gözlerinden yorgunluk ve cefa akan yurttaşlarıyla çok duygulandırdı beni bu şehir. vaktiyle kara elması yüzünden fransız işgaline uğramış ve bu sebeple fener yolu ya da fener olarak anılan bölgedeki fransız yapılanmalarıyla da ekstra ilgimi çekmiş bir şehir.
çok yoğun hislerle döndüm istanbul'a. şehrin nostaljisi, unutulacak cinsten değil. belki de birçok kişi bu şehrin kasvetine bakınca bir an önce gitmek istemiş olabilir; haklılar da. ama şehrin ruhunu hissedince ve bu şehirde doğup büyümüş kişilerden şehri dinleyince, sempati beslemek pek tabii mümkün oluyor.
yitip giden onca emekçisiyle, grizu yüzünden pörsümüş ciğerleriyle köşe başlarında dalgın dalgın duran omuzları çökük emekli madencileriyle, göz yaşartıyor bu güzel yurdum şehri.
yapılanması da çok acayip bir şehir.
denizi bıçak gibi kesen kayalıklarıyla, semaya uzanan dağları ve tepeleriyle, yeşiliyle, müştemilat yapılarıyla, ocaklardaki tarihi çelik konstrüksiyonlarıyla, her bir noktasını saran demir ağlarıyla, vagonlarıyla, lokalleriyle, merkezdeki enteresan formdaki üç-beş noktaya dağılan köprüsüyle, kozlu'daki beş farklı akaryakıt firmasına ait istasyonlarının tek bir beton zemin üstünde birbirine bitişik olmasıyla, çok acayip bu şehir.
daha önce de zogundak'a gitmiş, ama mevcut aklımla ve hevesimle şehri daha bir idrak etmiş ben, zonguldak'ı çok sevdim. en çok da, şu heykeli sevdim.
görsel
o kadar anlamlı ki..
yerin altında bir emekçi ve bin bir emekle elleriyle yeryüzüne çıkardığı kara elmas..
velhasıl, gidin ve görün. bu şehri, hissedin. yurttaşlarının gözlerinin içine bakarak, ikram ettikleri çayı için.
dipnot: zonguldak'ın havasıyla büyümüş arkadaşımın söylemi ile: "yerli gotham"
(kasvetine binaen böyle söylüyor)
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com