hayat işte

biz buluyorduk ama hayat çok kıskançtı, çekip alıyordu elimizden uykumuzun arasındaki çocukluk sesimizi. hayat işte...

hayat işte..
okyanusun en dibinden çıkardığın bir inci tanesine,
şuursuzca bağlanıp kalmak.
çamurlu, dikenli, sapa bir yolda yürürken aldırmadan,
ansızın düşmek ölürcesine.
koyu gri bir yağmura katıp gözyaşlarını,
ağlamak sessizce.
leylim leylim.. hoşçakal.

mutluluk şimdi daha hızlı kaçmakta..
ellerimde henüz uçup gitmiş bir kuşun beyaz tüyleri,
lüzumundan fazla beyaz bir kar yağmakta,
en küçük izlerini örtmek istiyor sanki kış.
gökyüzünde arıyorum artık seni,
inme sakın dünya'ya hayat kirli!
meleklerin yeri gökyüzüdür, orada kal.. meleğim.