yaz geceleri

Ne kadar yaz gecesi bilemiyorum, balkondan yazıyorum.
Balkonda oturup kahveni almışken arka arkaya sigara yaktırır bazen.
Olmadık şeyler düşünürsün, günün muhasebesini, geçmişin muhasebesini yaparsın. Sonunda benim için hep aynı cümle olması gerekiyormuş olmuş.
Hayat bu kadar basit aslına bakacak olursak olması gerekiyordu oldu.
Ama yeri gelir bunu kabul edemezsin, keşkeler büyür zihninde. Şu an bu aşamadayım.
Keşke gereksiz insanlarla muhatap olmasaydın, keşke bu kadar takmasaydın, keşke üzülmeseydin.
Sonuç ne biliyor musun yaşamasaydım bunları söyleyemezdim.
Yani olması gerekiyordu oldu. Kapat iç sesini.
Aç müziği.
Sonra o seni yine başka zamana, başka insanlara götürsün.
Yine aynı cümleyi kur; olması gerekiyordu oldu.
Kısır döngü. Hep aynı şaşmaz.
Çocukluktaki yaz gecelerini düşünürsün sonra, çocuk masumiyetinle yaşadıklarını, anneni babanı kardeşini, en mutlu olduğun anları. içinde yine kocaman bir keşke olur, keşke kıymetini bilseydin o anların.
Yat uyu.
Yaz geceleri ve balkon sadece bu kısır döngü benim için.