çocukluk ukteleri

baba sevgisidir. çocukken pek çok şeyi kaçırmana ve pek çok ukteye sebep olur yokluğu. maddi olarak sıkıntı yaşatmayan ama manevi olarak kırıntı bile vermeyen bir baba mesela. arkadaşların attıkları her adımda iyi veya kötü baba desteği görürken sen görmezsin. veli toplantılarına annen ablan veya abin gelir. her erkek çocuğu gibi futbolcu olma hayalleri kurarsın mesela. yeteneğinde vardır ama sırtını sıvazlayan bir baba yoktur ardında. açılış maçında herkesin ailesi kenardan oğluna bağırırken senin gözün kenara hiç gitmez, gidemez. herkes takdir etse bile hiç tatmin olamazsın. çünkü o takdir edenlerin arasında baba yoktur. sıkıntılar yaşarsın kolun bacağın kırılır destek beklerken ilgi beklerken "ben sana bırak bu işleri demedim mi" diye azar işitirsin. kırık kemikten/kemiklerden daha fazla acıtır. zamanla ağlayamazsın artık kaskatı olursun hislerin değişir adım adım.

yaş aldıkça uktelerde artar. okul yaşantın yukarılara doğru devam ederken gene aynı yoklukları çekersin. yediğin önünde yemediğin arkandadır ama manevi olarak kocaman bir boşluk yaşarsın. annen, abin/ablan destek olurlar sana ama hep bir şeyler eksiktir. hep "hadi oğlum yaparsın sen bunu" diyen bir rol model ararsın. erkek evlat için anne kadar önemlidir baba. belki daha fazla. ama sadece görüntü olarak değil babalık yapan bir baba. illa pozitif destek olmasına da gerek yoktur bazen. kızsa azarlasa biraz o bile iter seni alır gidersin. mükemmel yaptığın her işte de veya sıçıp batırdığın her işte de gözlerin hep sağındaki solundaki o boşluğa kitlenir durur. keşke dersin keşke kızsa bağırsa hatta tokatlasa ama yanımızda olsa.

hemcinslerim erkekler; eğer evlenebilmiş iseniz ve size bir veya birkaç çocuk bahşedilmiş ise onları, ailenizi dünyanızın merkezine koyun. kızın bağırın çağırın sevin okşayın. yeter ki yanlarında olun. sevgisiz büyüyen çocuklar hep eksik kalırlar. o evliliği ve o çocukları yaptı iseniz gereğini de yapacaksınız arkadaş ötesi yok. iyi yetiştirin güzel yetiştirin ama yanlarında olarak yetiştirin.