sütçü imam

100 yıl önce bugün.

maraş...

işgal altındaki maraş sokaklarında dolaşan fransız askerler ve ermeni çeteciler hamamdan çıkan 3 türk kadını görürler ve kadınları taciz ederler.
olayı gören çakmakçı sait kadınları taciz eden köpeklere saldırır, lakin açılan ateş sonucunda çakmakçı sait ağır yaralanır, silah seslerini duyanlar içerisinden sütçü imam olay yerine gelir ve belinden çıkardığı altıpatları ateşler.
2 fransız askeri kanlar içinde yere yığılır, bir ermeni çeteci yaralanır, 2 ermeni çeteci de olay yerinden hızla kaçarlar...

bu olay maraş halkını ateşler ve tüm maraş halkı kuvayi milliye çatısı altında fransız işgaline karşı direnişe başlar.

sütçü imam'ın altıpatlarından çıkan kurşunlar milli mücadelenin bir dönüm noktası olur.

ya analarımız, bacılarımız, karılarımızın namusu işgalcilere teslim edilecekti, ya da türk evladı namusu için vatanı için direnecekti.

maraşlılar direnmeyi seçti, sonra antep, sonra urfa, adana, ege, karadeniz, tüm türkiye...

31 ekim 1919 gecesi, 100 yıl önce; atadan kalan bir altıpatlardan çıkan kurşunlar bir milletin uyanışı oldu...

sütçü imam, maraş'ta geçimini süt satarak sağlayan biriydi.
imam mesleği değil, ismiydi. adı imamdı, mesleği sütçülük...
gece yarılarına kadar süt sattığı için geçtiği güzergahlar tekinsiz diye yanında tabanca taşırdı.
babasından kalmaydı.
birkaç kez gece ermeni çapulcuların saldırısına uğramış, hepsini de altıpatları ile dağıtmıştı evelallah...

nereden bilirdi ki bir gün vatan kahramanı olacağını?

zaferden sonra sütçü imam unutulmadı.

harpteki fedakarlıklarının mükafatı olarak belediyede işe alındı.
sütçü imam belediye reisinden bir ricada bulundu.
kaledeki topun idaresini istedi.
verildi.
1922 yılının ramazan ayında kaleden top atma vazifesi sütçü imam'ın olmuştu.
bu sütçü imam'ın çok hoşuna gitti.
lakin, ramazan ayında bir top atışı esnasında barutun erken ateş almasıyla yaralandı.
yarası ağırdı.
bir süre alman hastanesinde tedavi gördü.
lakin çok direnemedi. 25 kasım 1922'de hayata gözlerini yumdu...

koca sütçü imam zaferi gördü ama cumhuriyetin ilanını göremedi.

ama biri vardı.
onu hiç unutmamış, hep yad etmişti.

sene 1933.
ulu önder mustafa kemal atatürk maraş'a geldi.
sütçü imam için bir şey yapılmamıştı.

sütçü imam maraş'ın bayrağıydı...

kızdı...
topun olduğu kaleye baktı ve talimat verdi.

3 sene sonra 1936'da atatürk'ün talimatı yerine getirildi.
kahramanmaraş kalesine "bayrak tutan bozkurt" heykeli yapıldı.
görsel

bu bayrak tutan bozkurt sütçü imam'ın ta kendisiydi.
(bkz: bayrak tutan bozkurt heykeli)

heykel maraş'ın sembolü haline geldi.

fakat atatürk'ün vefatından seneler sonra bayrak tutan bozkurt heykeli söküldü.
bir depoya kaldırıldı.
yok oldu...
ismi kaldı yadigar...

derken yıllar sonra maraş'tan çok uzakta.
batı anadolu'da bir kasabada.
burdur'un tefenni ilçesinde birileri maraş'ı, sütçü imam'ı ve atatürk'ü hatırladılar.
görsel

tefenni'de bir meydana kahramanmaraş'ta atatürk'ün yaptırdığı bayrak tutan bozkurt heykelini diktiler...
hani yolunuz düşerse diye yazıyorum.
maraş'ın, sütçü imam'ın, ulu önder atatürk'ün bu hatırası bugün burdur'un tefenni ilçesinde yaşıyor.
ilk günkü gibi bayrağa sarılmış ve dimdik ayakta...
(bkz: tefenni belediyesi bayrak tutan bozkurt heykeli)

#tarih