kurt cobain

her ne kadar kendisini bildiğin bu adama adamış, kurt cobain t-shirt leriyle boy boy gezen günümüz emo tayfasından pek hazetmesem de * bikaç bi şey söyleyebilrim bu adamla ilgili, yaptığı müzik fazlasıyla hakediyo bunu zira,

kurt cobain ne bir mesihtir, ne bir kurtarıcı. onu bitiren zaten o rantçı, meteliğe keleşle giren kesimin onu mesih olarak algılama nanesiydi. bi anda bi idol, toplumun önünde bir kahraman oluverdi hem de hiç istemediği bi halde, istemediği bi zamanda.

bilen bilir. evden kaçıp gitarını alıp seattle a gelmiş bi gençti işte. o en buhranlı zamanlarında otel odasında valiumla şampanyayı vurup hastaneye kaldırıldığında küçüktük biz.

here we are now entertain us derken eğlenmediğini söylüyodu zaten. geldiği noktadan memnun değildi. hiç hem de. nedir geldiği nokta peki ? mtv de günde 40 defa çalan klibi, bimem kaç milyon dolarlık evi, güzel bir karısı, tatlı bir çocuğu..tüm bunlar evden ayrılan, üvey babasının tüfeklerini satıp amfi aldığını söyleyen, yollara düşen adam profilinden hayli uzak. ama bu değil bu adamın derdi bence.

eddie vedder e bakıyosun. adamın anlattığı bi şey var sana. ben şundan rahatsız oluyorum arkadaş amıma koyuyo şu durum benim diyo. söylediği şeyler herkesin başına gelebilecek şeyler. evet abi diyosun haklısın benim de amıma koyulmuştu vaktiyle. bunu görüyo ve yaptığı şeyle insanlara ulaşıyo bu adam. amacına ulaşıyo.

ama kurt cobain başka bi şey anlatıyo. very ape deki gibi, pennyroyal tea deki gibi, hairspray queen deki gibi. big long now daki gibi. all apologies daki gibi. dumb daki gibi, serve the servants daki gibi.. gider bu böyle. bu adam başka alemlerde. onun başka sıkıntıları var. şarkılarını dinleyenler de konserlerinde omzuna bi hatun alıp zıplayınca ve bu yaptığı şey de adama basın yoluyla etiket olarak yapıştırılınca, gariban bi anda grunge ın kralı oluveriyo. herkesi eğlendiren o.

her konserde vardır elbet o omzuna hatun alıp zıplayan adam da bu adamın olayı şu: bu adamı rahatsız ediyo bu. kendi gibi takılan diğer adamlardan daha fazla hem de. görmezden gelemiyo. çünkü duygusalın önde gideni. arkadaşım, şarkının sözünü, müziğini yazan, klibini çeken, albümün kapak resmini çizen, aynı zamanda heykeltraş bi adamdan bahsediyoruz. ve bu herif az bi gitar dersi almak dışında hiçbiri için bi eğitim almadı. lan ayıptır bi düşün " çok depresif bu herif mız mız yeaaaa" derken. lan o da öyle işte. fena mı. bu adam böyle bi adam olmasaydı o şarkıları yazabilir miydi ?

şekilci takılıcam diye kurt cobain t-shirt leriyle orda burda dolaşan emo sana gelince, senin de kurtarıcın olmak istemedi bu adam, kimsenin kurtarıcısı olmak istemedi. müzik yapmak istedi sadece. bunu da seviyodu ta ki birilerinin onu itekleyip sıranın önüne çıkarıp " ahanda kurtarıcı bu işte bu adamla ağlayın" diyip bi yandan da arkasına dönüp paralarını saymaya koyulana kadar.

bu hassaslıkla biraz bile yanlış anlaşılsın çekemiyodu. medyanın ona mesih gözüyle bakması, ona bir kurtarıcı rolü biçmesi ağır geliyodu. bundandır bi de belki grunge is dead t-shirt üyle dolaştı bi ara bu adam. bu kurtarıcı rolü onun üstüne kalmıştı adeta, hani sesini duyurmak istiyodu ancak herkesin sesi olmak istediğini sanmıyorum.

depresifliğine ve intiharına gelince, nelerin altından kalkamadı bilemiyorum şimdi ama bu dediklerim geliyo benim aklıma. elbet karakter olarak da ultra hassas, duygusal bi şey olması var olan yüklerini çarpa çarpa çoğaltmıştır. bunun yanında uyuşturucu sorunları.. öyle ki en başarılı, mutlu görünen halinde mutlu değilmiş bu adam.