değişim

Belki hala birkaç sağlam adam kalmıştır şurada diye uzun zaman sonra yazıyorum.

Artık çerez niyetine aklıma geldikçe giriyorum.

Hayatın her anında önemli eşikler var. Bu eşikleri sağlıklı aşabilen bireyler değişen topluma daha kolay uyum sağlayıp, zamanın ruhunu daha net yakalayabiliyor. Kendim için o eşiklerin kaçıncısındayım ya da hangi levelleri geçebildim hala sorguluyorum.

Ancak analizim şu ki; çocukluktan, ergenliğe ve yetişkinliğe geçiş evresinde kimsenin dokunamayacağı kadar değerli ve yüksekte duran hayallerim vardı. Risk almayı, delicesine koşmayı, yorulmak bilmemeyi aşırı severdim. 2010-2013 arası yıllar bu şekilde geçti. Ardından yavaşlamaya başlayan bir benlikle yüzleşmeye başladım. Bugün geldiğim noktaya bakıyorum. Risk almaya cesaret edemeyen, koşmaya üşenen (kilo aldım), hayallerinden uzaklaşan bir ben var karşımda. En çok korktuğum şey başıma geliyor ve ben buna dur diyemiyorum. istemediğim o adam olmaya doğru gidiyorum. Hayallerim, dünyam ve benliğim küçüldü. Yerimde sayıyorum. Bundan kurtulamıyorum. Dokunup değiştirmek istediğim kişi ve durumlar beni içlerine çekip kendileriyle dibe sürüklemeye başladılar.

2 sene önce ben burada işsizlikten yakınan bir adamdım. Ziraat bankasının sınavına giriyordum dua ederek. Geçen hafta hayatımın iş teklifini aldım. Yıllardır arzuladığım hayalim ayağıma geldi. Ancak ben istanbul'da geçim sıkıntısı yaşarım korkusuyla kurulu düzenimden vazgeçemedim. Benim dünyam küçüldü şaka gibi.

Bana ne oldu ?