cahide tamer

ulu önder mustafa kemal atatürk'ün naaşının istanbul'dan uğurlandığı esnada, sanayi-i nefise mektebi'nin* çelengini taşıyan genç bir kız vardı efendim. işte o genç kız, cahide tamer'dir. cumhuriyet'imizin yetiştirdiği, "cumhuriyet" gibi kadındır.
istanbul'un fethinin 500. yıl dönümünde, rumeli hisarı'nı* onaran kadındır. bugünkü gördüğümüz hali cahide tamer'in restorasyonu sayesinde olmuştur. o, cumhuriyet'imizin yetiştirdiği en güzide mimarlardandır.

düşünün; fatih sultan mehmet'in eli değmiş bu güzel yapıya. düşünün; bir kadın eliyle gelmiş bugüne. kadın eli değmiş. ne de güzel olmuş, değil mi?

şunu da eklemek isterim:

hisar'ın restorasyonu esnasında bir telefon gelir cahide hanım'a. diyor ki telefondaki ses o'na; "ya hu hanım kızım, ne güzel işler yapıyorsun. eline sağlık. ama senden ricam, bu tarihi eserin içine sahne koy. bir tiyatro sahnesi yap. çünkü bu tarihi eserler insanla, sanat etkinliklerinde buluşursa yaşayabilir."

cahide hanım, çağrıya kulak veriyor ve hisar'ın içine bir tiyatro sahnesi kuruyor.
rumeli hisar'ının ikinci mehmet'in eseri olduğu malumunuz. hatta bizzat kendisi de çalışmıştır. küfi yazıyla hisar'ı kendi imzasına benzetmiştir. peki, içindeki tiyatro kimin imzasıdır? cahide tamer'den bunu isteyen kimdir?

cumhuriyet tarihinin ve tiyatro sanatının büyük öncüsü muhsin ertuğrul'dur.