ankara simidi

Dili olsa da konuşsa simitidir.

Üniversite yıllarında, az idare etmedi, az karnımızı doyurup, düşen kan şekerimize derman olmadı.

Kredi aldığımız gün koşa koşa gidip, methiyeler dizdiğimiz kebap 49 kebabını bir gün olsun kıskanıp, gönül koymadı hiçbirimize...

Parasızlıktan sersefil olduğumuz, cüzdanda ego bileti ve simit parasına kaldığımız günler geliverdi aklıma.

Sakarya caddesindeki, salaş küçük çay ocağı ve ankara simidi... Ankara' da öğrenci olmanın olmazsa olmazıydı o dönemler.

Fakir ama gururlu gençlerdik. Iyi çocuklardık. Mızırdanmaz, ah vah etmez, hayata lanetler okumazdık.
Mutluyduk beee!!
Karnımız aç olsa da, yüreğimiz dopdoluydu her daim.

Simit, anne gibidir, yüzüstü bırakmaz, bi şekilde karnını doyurur, avuçlarını ısıtır insanın.