hayata dair iç burkan detaylar

annem ve babam onlar canlarım benim, kimseye muhtaç olmamayı öğretseler de allah gecinden versin annemin ve babamın vefat edeceğini düşününce içim burkuluyor. bencillik etmek de istemiyorum erken yaşta kaybeden, veya yetim öksüz bir hayat mücadelesi veren belki de binlerce kiş var iken. ama benim kıyasım onlar ile değildi zaten. kendi hayat isteklerime, hırsıma, hayatın zevki sefasına veya şükürsüzlüğe dair öz eleştiri anlamında idi. kendi mutluluğunuza da bakın ama vicdanınız rahat edecek kadar annenizin ve babanızın değerini bilin arkadaşlar. kendim içinde diyorum ki; daha adam akıllı düzenimi kurmadan, tamam oğlumuzun hayatı rayına oturdu demeden göçüp gitmelerini istemiyorum. emeklerinin karşılığını görmeleri adına en azından. ki bu emeklerinin karşılığı durumu da benim elimde olan bir şey aslında.