the arrivals

üniversite 2.sınıfta falan izlemiştim. korkudan altıma sıçıyor vay aq demekten uyuyamıyordum. uyandığımda bütün gece dişlerimi sıktığım için diş etlerim ağrımış oluyordu.

belgeselde bazı görüntüler özellikle boktan çekilmiş bence. müzikler clint manselin en efsane müzikleri, filmlerden sahneler var, bazı şahısların demeçleri var falan zaten benimde kafada bu mevzuya yatkınlık var. banu avar izliyoruz. banu abla sürekli dünyayı yöneten elitler diye üniversite üniversite geziyor o dönem. ulan olm demek ki var harbiden diyorum. bu nasıl dünya falan diye gam kedere boğuluyorum.

derken 36 veya 37. bölümü izledim. şia güzellemeleri falan hah dedim işin rengi belli oldu.

şimdi ben kendimi olduğumdan daha güçlü göstermek istersem başarıya ulaşamayabilirim ama eğer düşmanım gibi davranan birisi bunu yaparsa daha inandırıcı olur. neymişte siyonistler şöyle uçuyormuş böyle kaçıyormuş tek çare şia imiş. sektir ordan dedim ve sonrasını izlemedim. bu tip yapımlarda 9 doğrunun içine 1 yalan atılır izleyici hepsini yutar. tıpkı Adnan Oktar, fetullah gülen gibi tiplerde olduğu gibi.