regret

soylemenin insana hos bir mutluluk ve huzur verdigi, dinlemenin ise derine sapladıgı, anathema'nın en melankolik parcalarından."i wish i didn't know now what,i never knew then...flashback!memories punish me again..." bolumuyle ozellikle beni benden alan alternative4'un en iyi parcası*.

turkce meali:

senden uzaklara sürükleniyorum
kalabalik odalarda yalnizligi hissediyorum
kendimi düsünüyorum
ve bundan kaçis olmadigini görüyorum
korku..
pismanlik..
yalnizlik..

düslerim askta ve nefrette
gözlerimin ardinda bir kolaj
ölü gülümseyisler geriye kalan
sessizligin içinde aglamalarim yankilanir...

umarim simdi ne oldugunu bilmiyorumdur
ve asla da bilmem
geriye dönüslerde
hafizam beni yeniden cezalandirir
bazen bütün acilarimi hatirlarim
onlari yeniden görürüm
bazen nasil bu kadar güçlü olduguma
hayret ederim

ve bazen umutsuzlugu hissederim
kim oldugumu düsünürüm
bazen bir kaç seçenek oldugunu zannederim
fakat hangisine karar vermeliyim

hem aci hem tatli olan kaderdir
geçmisin disinda kosamayiz
kaderini önceden belirlediginde bir cevap bulursun
bir güç asla kaybetmeyecegin
biliyorum ki bu bir yoldur
gelecegim henüz belli degil
ve gelgitlere geri dönemem
pismanliklar içinde
hayati asla ögrenemedim...

ben, senden uzakta sürüklenip giderken...
kalabalık bir odada tamamen yalnız hissediyorum,
düşünüyorum,
"bu korku, pişmanlık, yalnızlıktan kaçış yok..."

aşk ve nefretin imgeleri;
gözlerimin arkasında bir kolaj.
yokolan bir gülüşten arta kalanlar,
sessiz çığlıkların yankıları,

asla bilmediğim şeyi, şu anda bilmiyor olmayı dilerdim..
geriye dönüş..
anılar, beni yine cezalandırın.
bazen çektiğim bütün acıları hatırlıyorum.
bazen merak ediyorum, ne olabilirdi diye?

aşk ve nefretin imgeleri;
gözlerimin arkasında bir kolaj.
yokolan bir gülüşten arta kalanlar,
sessiz çığlıkların yankıları,

ve bazen neye dönüştüğüm konusunda ümitsizliğe kapılıyorum(üzülüyorum)
ne olduğumu kabul etmek zorundayım.
kaderin acı-tatlı tadı;
geçmişten kaçamayız,
bir cevap bulmaya yöneldik ki bu; asla kaybetmediğim bir güç.
biliyorum ki bir yol var,
herşeyin yoluna girmesi için geleceğim belli değil.
ama hala pişmanlık olmadan yaşamayı öğrenemedim.