allah tan korkmaz kuldan utanmaz

yeri geldikçe kullanageldiğimiz “allah’tan korkmaz, kuldan utanmaz” deyişindeki anlama tam denk dü- şen hukuk, ahlâk ve insanlık dışı hal ve tavırların “pik” yaptığı bir süreçteyiz.
aile ve yakınlarıyla birlikte milyonlara ulaşan bir kitlenin haksız ve keyfî gerekçelerle maruz bırakıldığı mağduriyetler inanılmaz bir duyarsızlıkla geçiştiriliyor.
ı̇ktidar bloku ve dalkavukları, ülkede hiç böyle bir sorun yokmuş havasında.
dahası, darbeyle de, terörle de hiçbir alâkaları olmadığı halde gözaltına alınıp tutuklanan veya ihraç edilen insanlara bir de “hain, terörist” damgası vuruluyor.
hatta bunlarla da yetinilmeyip, doğum- hanede gözaltına alınan yeni anneleri “kumpas doğurmak”la suçlayan iğrenç ve alçakça manşetler dahi atılabiliyor.
masumiyet karinesini de, suç ve ceza- nın şahsîliği prensibini de, savunma, âdil yargılanma ve lekelenmeme haklarını da, insanlık onurunu da “iplemeyen” insanlık dışı “linç” kampanyalarıyla tüyler ürpertici hukuk cinayetlerine imza atılıyor.
“ı̇nsan” olanın asla yapmayacağı şeyler bunlar. ama ne yazık ki 2017 türkiye’sinde, “dindar” siyasetçilerin iktidarında olup bitenler herkesin gözü önünde.
bunların gerek icracıları, gerek destek- çileri, gerek kol kanat gericileri, gerekse örtbas edicileri, hem kuldan utanmıyor, hem allah korkusundan nasipleri yok.
olsa bunların hiçbiri yaşanmaz.
peki, türkiye bu utanç verici tabloyu da- ha zamana kadar taşıyıp sürdürecek? bu halin ilânihaye devamı mümkün mü?
eğer hukuk, adalet ve vicdan tamamen ölmediyseki biz öyle olduğuna inanıyor ve inanmak istiyoruz bu durum daha fazla devam edemez. ı̇llâ ki kollektif vicdan ve hukuk bilinci bir yerden sonra harekete geçer ve gereğini yapar.
burada önemli olan, doğru tarafta, hak, hukuk, adalet, vicdan ve insanî değerlerden yana bir duruş içinde olabilmek, kararlılığını asla gevşetmeyen bir sabırla, müsbet hareket prensibiyle ve hukuk zemininde mücadeleyi sürdürebilmek.
“allah’tan korkmaz, kuldan utanmaz” zihniyete boyun eğmeden ve teslim olmadan hukuk ve adalet için çabalamayı sürdürmek.(kâzım güleçyüz)