sevgilim var

2 yıl önce başımdan geçmiş bir hikaye:

Ortam renkli, çeşit çeşit alkol, hafif çiseleyen bir yağmur, herkes terden ve yağmurdan sırılsıklam. Açık hava partisi güya, oksijen değil alkol ve sigara soluyoruz.

Çıtı pıtı bir kız çekiyor dikkatimi, üff ne tatlılık. Yanına gidip selam veriyorum ve aldığım bi cevap:

-sevgilim var, siktir git!

E gittim tabi. Bir süre sonra tekrar gittim yanına, biraz dans ettik, adını sordum.

-Sevgilim var, siktir git!

E iyi hoş, gittim. Bir süre sonra baktım yerlerde bir şeyler arıyor ama ortalık ana baba günü, o sarhoşlukla bulmasına imkan yok. Gittim yanına ne arıyorsun diye sordum. Siyah bir çanta arıyormuş. Çevremdeki ter ve etin arasından kolumu yere doğru uzattım ve ilk elime geleni çektim yerden. Bu mu, diye sordum. Oymuş.

-Çantanı buldum, şimdi söyle bana adın ne?
-Sevgilim var, söyleyemem.
-Lanet olsun ya anladık, sevgilin var. Yeter artık! Söyle o zaman sevgilinin adı ne?
-Ayşegül...

Ulan kahkaha mı atsam yoksa yerlere yatıp ağlasam mı bilemediğim noktalardan biridir hayatımda.