the beatles

okuduklarımla yetinmeyip şakirt olup olmadığını tespit edebilmek için yüz yüze de tanışmak istediğim yazar. sonunda geçen yıl istanbul'a geldiğinde ricam üzerine o zaman çalışmakta olduğum yayınevine uğradı. dikkatle inceledim. giyim kuşamından çay içişine, seçtiği kelimelerden ses tonuna, ayrıntılı notlar aldım. yetinmedim, tepkisini ölçmek için masanın altında, ayaklarımı koyduğum yere yapıştırdığım ve sürekli üstüne bastığım fethullah gülen fotoğrafını fark etsin diye kalemimi düşürüp "senin tarafa geldi, bi zahmet verir misin kalemi" dedim mesela. eğilirken tabii fotoğrafı gördü. ama bir rahatsızlık belirtisi gözlemlemedim. hatta karnını tutarak dakikalarca güldü diye hatırlıyorum. işyerindeki diğer arkadaşlardan da kendisini dikkatle gözleyip o gittikten sonra bana görüşlerini iletmelerini rica etmiştim. onlar da şüphe çeken bir davranışına tanık olmadıklarını ilettiler.

sonuç: the beatles ya şakirt değil, ya da oscar'lık bir oyunculuk sergileyen bir gizli şakirt. (bunlardan bazıları kendilerini gerçekten çok iyi gizliyor. her yere sızmışlar zaten). ama ben şakirt olmadığı kanaatindeyi