ali denizci

istanbul da iyi bir ailenin iyi bir eğitim almış çocuğu. gençliğinde sol fraksiyonlara katılmış kendi tabiriyle robin hood culuk oynamış romantiklerden. ama hep uyumsuz rahatsız. sonra cezaevi alkol ve sokaklar.

herşeyi bırakıp 3,5 yıl sokaklarda hatta aşiyanda bir mezarda evsiz olarak yaşar. o mezara ateist girdim sufi çıktım diyor kendisi. hep bir yemek ve çamaşır getirenim oldu diye de ekliyor. istanbul da kimse açlıktan ölmez korkmayın diyor.

sonra tedavi görüyor ve derviş baba isimli istanbul da pek çok şubesi olan merkezi balat taki tamamen hayır ve yardımlarla dönen sokaktaki evsizlere yoksul ailelere meczup insanlara yardım etmek isteyen insanları biraraya getiren derneği kuruyor. para kabul etmiyor. doyurmak giydirmek çocuksa eğitim vermek yıkamak barındırmak vs gibi kişi nasıl yardım edebileceğine inanıyorsa o şekilde yardım ediyor.

Karanlık gecede karanlık kuyunun dibindeki ayağı kırık karıncanın rızkından biz sorumluyuz. beni aşiyan daki o boş mezardan çıkarıp nihayet tedavi etmeye ikna eden cümledir bu diye de ekliyor.

hala yaşıyorsak mutlaka bir anlamı vardır.