arzu

çok acı felsefeler okuduk, iliklerimize kadar hissettik. kahvemi içsem yoksa kendimi mi öldürsem,sorusunu sorduk. size başta verilenler bir bir silindi; aile, ülke, millet, şarkılar, çocukluğunuzun geçtiği ev silindi- hepsinden vazgeçebildik. varoluşsal taşlara takıldık, düşemedik bir türlü. devam ettik. neden? hiçbir insanın veremeyeceği, kaynağını bilmediğiniz, yaşam ışığı arzu duydunuz! hiç gitmediğiniz bi' yer, duymadığınız bir melodi, dokunmadığınız bir tuval, okumadığınız bir şiir... bunlara arzu duydunuz! bi' kez daha kandınız hayatı yaşamaya değer kılan bu şeylere!

içimde ani bir titremeyle ve çarpıntıyla gelen arzudan başka hiçbir şeyi duyumsamadığım anlar dışında yok'um. bu da bilinsin.