gunu yasamak

Keyfimin kâhyasını bilir misiniz siz? Tanıştırdım mı onu sizinle?
Keyfi bir şöyle bir böyle olmasına bakmayın derim ben; tuttumu hayatın köklerinden bir kere, seriverir yedi başlı zaman denilen mefhumun dev gölgesini yerlere.

Sahi tanıştırdım mı sizi onunla?
Alır tutam tutam sevgileri, işler nakış nakış gönüllere; alır zevkleri seyr ü sefasından, tel tel kondurur gönül kafeslerine; zevki sefasına hiç elleşmeyin, anı yaşar, tadını çıkarır hiç yoktan; ilişmeyin derim, kendisi bir şeyler yaratır çoktan, Faydalanmasını bilir heybesinin argümanlarından.

Bir zıpır haldir kendi deryasından.
Bir kuş misali, mevsimlere tutunamayan, delişmen ruhla bir oraya bir buraya konan.
Bir özgür ruhtur kendisi, günü tastamam yaşayan;
Günün kederinden Zerdüşt misali arınan,
Tekkesinde zikrini tanrısının en yakınına ulaşarak yapan,
Bir çocuğun saflığı kadarcık hayıflanan, ama günü kaçırmayan, onu anlayan, yarın öleceğini unutmayan, bugünün varlığına duacı olan.