gunu yasamak

Keyfimin kâhyasını bilir misiniz siz? Tanıştırdım mı onu sizinle?
Keyfi bir şöyle bir böyle olmasına bakmayın derim ben; tuttumu hayatın köklerinden bir kere, seriverir yedi başlı zaman denilen mefhumun dev gölgesini yerlere.

Sahi tanıştırdım mı sizi onunla?
Alır tutam tutam sevgileri, işler nakış nakış gönüllere; alır zevkleri seyr ü sefasından, tel tel kondurur gönül kafeslerine; zevki sefasına hiç elleşmeyin, anı yaşar, tadını çıkarır hiç yoktan; ilişmeyin derim, kendisi bir şeyler yaratır çoktan, Faydalanmasını bilir heybesinin argümanlarından.

Bir zıpır haldir kendi deryasından.
Bir kuş misali, mevsimlere tutunamayan, delişmen ruhla bir oraya bir buraya konan.
Bir özgür ruhtur kendisi, günü tastamam yaşayan;
Günün kederinden Zerdüşt misali arınan,
Tekkesinde zikrini tanrısının en yakınına ulaşarak yapan,
Bir çocuğun saflığı kadarcık hayıflanan, ama günü kaçırmayan, onu anlayan, yarın öleceğini unutmayan, bugünün varlığına duacı olan.

dünleri acı ya da hata sonucu kaybetmiş isek, geçmişi düşünerek bu günümüzü harap etmeye hakkımız yoktur...

kendinle beraber etrafındakilerin de yarınını düşünmemektir. sadece geçmişi yaşamakla aynı vehamettedir.

(bkz: carpe diem)

anı yaşamak gibidir. bir nevi kendimizle yüzleşmekten, geçmişimizden kaçmaktır.

güzel bir uyku sonunda sabah erken kalkmakla baslayan günde yasanan olaylardan faydalanmaktir.
bos durmak yerine; calismak, okumak vb gibi aktivitelerle ilgilenip, birseyler yapma mücadelesinin sonucu olarak, aksam gün batiminda "bugün ne yaptim?" sorusuna cevap verebilmektir. Bu sorunun cevabida kisi icin bir ödüldür.