ankara

doğduğumdan beri yaşadığımdan mıdır bilmem, severim bu şehri. insana tuhaf bir dinginlik verir, ne çok kalabalıktır ne de çok boş, istediğinde kafanı dinlersin istediğinde şehrin içine çekilirsin.

kasvetli gelir bana hep, içimde hoşuma giden bir pus oluşturur, yaşadığımı hissettirir. hem iyi hem kötü anılarıma ev sahipliği yapmıştır. dünyanın en güzel şehri değildir belki ve ölene kadar yaşayacağım yer de olmayabilir, ama yeri hep ayrı kalacaktır.