din

Günümüzde (ki yaklaşık 200 yıllık tarihimizden bahsediyoruz) tam anlamıyla insanların afyonu olmuştur. insanlık tarihi ise mesele, gerek Muhammed gerek isa ileri adımlardır, hatta bırakın onları oturup dalga geçilen tanrıları inek olan hindularda, kediye tapan mısırlılarda bile olumlu adımları vardır dinin. Herşeyden önce insanın devlet kurmasında, insanların ekonomik modellerini geliştirmesinde müthiş ilerici ve hatta gerekli adımdır. Evet insanlık bundan yaklaşık 300 sene evveline eğer din gibi bir olguyu taşımasıydı gelemeyecekti. Büyük ihitmalle ilk başlarda kuraklıkta tanrılara hediye edilen buğdaylar olmadığından açlıktan ölecek, toplumun itaatine girilmediği için tanrılar adına büyük köprüler, yollar, hastaneler yapılamayacak, dini yaymak için kıtalar keşfedilmeyecek, cennet umudu olmadan ruhunu kurtarmak için birşeyler yapılmayacaktı.
Lakin artık din bırakın bizim alıngan müslümanları tüm inanlar için bir afyondan ibaret. Zira artık toplumsal uzlaşının tanrısal değil ekonmik olduğunu biliyoruz, hastalığın göklerden inen bela değil küçük mikroplar olduğunu, evrende rastgele oluşmuş ama kendini geliştirmiş varlıklar olduğumuzu, koca boşlukta ufak bir noktadan ibaret kaldığımızı, refahın zenginliğin umudun dualarda değil bileklerimizde alın terimizde olduğunu biliyoruz. Bunu bildiğimiz sürece daha fazla hakediyoruz yaşamayı, biricik cennetimiz olan bu yeryüzünde yaşamayı.