elveda rumeli

abdülhamit han'ı öcü gibi gösteren dizi. tarihi dizilerden öğrenen önemli bir kitle var, iki gün sonra abdülhamit'e lanet mitingi düzenleyecekler diye bekliyoruz.

siyasi olaylardan bahis geçiyor, ancak o devirde yapılan eğitim ıslahatları, sanayi, ulaşım alanındaki hizmetlerden zerre bahsedilmiyor ne hikmetse. padişah, sakallı bir adam, yaverine el sallayıp duruyor. ama tipini tutturmuşlar helal olsun.

onun dışında, alex zarife aşkında bayağı bir nefret püskürdüler devlete. yok öyle bir şey. osmanlı'nın öyle bir uygulamasını bulun getirin, kafamı kırayım. bulduğum her kaynağı okumaya çalışıyorum osmanlı hakkında, o zaman uygulanan şeri kanunlar hakkında, o cins bir bilgiye ulaşamadım. ha şu var, halen ülkemizde süregelen linç kültürü o zaman da vardı. zaten bazı suçlar da bu şekilde halk arasında çözümleniyormuş özellikle köylerde. zindana atılan aşık gibi bir şey bulamazsınız tarihte, diziyi süfer heyecanlı hale getirmenin bir yoludur sadece. buna da inanıyor gençlik işte. dedik ya, tarihi dizilerden öğrenen önemli bir kitle var. ulan kimmiş bu abdülhamit bir okuyayım, saltanatı sırasında ne yapmış bu adam, neden seviliyor/sevilmiyor? bir merak et oku ulan. "ay zarifeyle alex kavuşcak mı" diye merak etmeyi bilirsin ama.

dizinin geneli hakkında konuşma gerekirse, kurgusu ve oyunculuklar çok iyi. genç irisi berrak tüzünataç oyuncu olmamasına rağmen oldukça güzel oynuyor. şiveye, kıyafetlere, çevreye önem veriyorlar. müzikler harikulade; erdal güney, kemal sahir gürel, hüseyin yıldız üçlüsü profesyonel iş çıkarmışlar. (aynı üçlü hatırla sevgili ve yemin dizilerinin müziklerini de yapmakta, kıraç gibi aynı şarkıları evirip çevirip koymuyorlar lakin.) bunların dışında, sade ve sadece tolgahan sayışman için de izlenebilir dizi. *