super mario

bölüm bitiminde bayrak çıkar, bayrağın en tepesine yapışılabilinirse 5000 puan alınır.bunun için piramitimsi duvarın üstüne çıktıktan sonra, her bir metrekayi santim santim kullanmak gerekir.aksi taktirde alınması mümkün değildir.
5000 puan için çok ince hesaplar yapılırdı, adım adım en geriye en uç tarafa gelinirdi, tırnak üstünde bırakılırdı mario koşulacak zemini maksimuma çıkarmak için.tüm bunlar doğru yapılırsa atlanıp 5000 puan kucaklanır ve bayrağa yapışan mario "vıjjyyyyyttt" sesi eşliğinde inip boru veya şatoya girerdi.ve defalarca oynayıştan sonra uzmanlaşan parmaklar 5000 puanı kolaylıkla alır hale gelirdi.
bu şekilde devam ederken bir gün rutin zıplayışlardan birini yapıp 5000 ni kucaklamayı beklerken, birden mario bayrağı aşıp arkasına düşüverir.ilk seferde "yoha lan" eşliğinde şaşılıp garip bir heyecan kaplar içini insanın.yavaş yavaş gidilir, gidilir, şato geçilir(hatta bi kapısı yoklanır acaba girebilirmiyim diye)ve yürümeye devam edilir, yürünür, yürünür, ve en sonunda sıkılınıp koşulmaya başlar, koşulur, metrelerce koşulur lakin hiç bir yere varılamaz, sonra vazgeçilir geri dönülmeye kalkılır, uzun zaman koşulur ama ne bayrak ne de şato görülür, anlaşılır ki geride dönülemez artık, öyle bir yerdir ki, mario sonsuz bir boyuta geçmiştir sanki.arkada ki çimlerden, ağaçlardan anlaşılır belli bir süre sonra aynı yerde dolanıldığı.artık çaresiz kalmıştır mario.ne yapsa boştur, ne mantarın, ne de çiçeğin hiçbir faydası yoktur kendisine.boynu bükük reset tuşuna gider parmak.
artık haberdar olunmuştur bayrağın ötesinde ki dünyadan.ve hiçbirşey olmadığını bile bile tekrar öyle bir atlayış yapılmaya çalışılır.ve birkaç denemeden sonra gerçekleşir bu, bayrağın arkasına tekrar düşülür.artık tecrübenin getirdiği dikkat kullanılır.hiçbir şey olmadığı bilinsede önüne geçilemez bir duygudur oraya gitme isteği.seçim yapmak lazımdır, ya bayrak, ya hiçbirşey.yavaş yavaş yürünür yine, ama bayrak ve şato gözden kaybedilmez, bilinir ki görüş alanından çıktımı onlar geri dönüş yoktur.bir türlü önüne geçilemez oraya gitme isteğinin. artık sona gelinir bir adım daha atılırsa geri dönüş yoktur.kontrol edilemeyen dürtü o adımı attırır ve yine mario sıkılana kadar eşek gibi koşturulur.ve bir süre sonra resetlenir.
ve süper mario öğretir ki sıradışılık cezbecidir,hiçbirşey olsa bile.

not:sonra uçan mario çıktı mertlik bozuldu tabi.*