can yücel

hayatımın en vazgeçilmez şiiri olan ''buluşmak üzere'' nin yazarıdır.daha bir çok güzel şiiri vardır. şiirleri kelime oyunlarıyla dolu ve bir o kadar da içtendir. içinizi en burkan şiirinde bile kelime oyunları yüzünüzde bir tebessüm oluşturur. hayatı ''ti''ye alan haylaz bir erkek çocuğudur ve bir o kadar da olgundur. şairliğinin yanında çevirmenlikte yapmıştır. onun bize kazandıracağı çok şey vardı daha o hepimizin ''can babasıydı'' ancak ölüm bir anda ayırdı bizi ondan .son olarak en sevdiğim şiirini yazayım tam olsun.
diyelim yağmura tutuldun bir gün
bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek
öbür yanda güneş kendi keyfinde
ne de olsa yaz yağmuru
pırıl pırıl düşüyor damlalar
eteklerin uça uça bir koşudur kopardın
dar attın kendini karşı evin sundurmasına
işte o evin kapısında bulacaksın beni

diyelim için çekti bir sabah vakti
erkenceden denize gireyim dedin
kulaç attıkça sen
patiska çarşaflar gibi yırtılıyor su ortadan
ege denizi bu efendi deniz
seslenmiyor
derken bi de dibe dalayım diyorsun
içine doğdu belki de
işte çil çil koşuşan balıklar
lapinalar gümüşler var ya
eylim eylim salınan yosunlar
onların arasında bulacaksın beni

diyelim sapına kadar şair bir herif çıkmış ortaya
çakmak çakmak gözleri
meydan ya taksim ya beyazıt meydanı
herkes orda sen de ordasın
herif bizden söz ediyor bu ülkenin çocuklarından
yürüyelim arkadaşlar diyor yürüyelim
özgürlüğe mutluluğa doğru
her işin başında sevgi diyor
gözlerin yağmurdan sonra yaprakların yeşili
bi de başını çeviriyorsun ki
yanında ben varım..