türkiye ekonomisi

üniversitedeyken daha önce merkez bankasında daire başkanlığı yapmış hocamızdan uluslararası finansman dersi alıyoruz hoca "ben abd'nin mali verilerine baktığım zaman neden ırak'a saldırmak zorunda anlıyorum" derdi.

türkiye'nin son dönem mali verilerine bakmaya gerek yok.
ardı ardına çıkarılan kanunlara bakalım yeter.

(bkz: 4 ağustos 2016 son 32 yılı kapsayan vergi barışı)
(bkz: zorunlu bireysel emeklilik sistemi)
(bkz: 14 ağustos 2016 devletin nakite çevirilmesi)
(bkz: akm nin ve trt nin satılması)

(bkz: 2016 turizm krizi)
(bkz: 9 ağustos 2016 putin erdoğan görüşmesi)

varlık fonunun kurulmak istenmesi vs.
anlayacağınız devlet fellik fellik para arıyor.

ek olarak
(bkz: bankacılar sürümden kazanacak yüksek faizle olmaz)
(bkz: #62269717)

(bkz: rte usulü çay simit modeli)

edit:
bu süreçte türkiye'nin kredi notu önemli üçün birini s&p'den aldık
(bkz: 20 temmuz 2016 s&p türkiye kararı)
moody's ve/veya fitch kredi notunu düşürürse sıçtığımızın resmidir.

edit 2: 16.08.2016 tarihli ahmet müfit makalesi
--- alıntı ---
içeride kaynak yaratabilmenizin beş temel yolu var.
Birincisi, kamuya ait varlıkları satmak, hakları, imtiyazları devretmek (içeride yeterli kaynak olmadığı için, küresel piyasalarda, yabancı “yatırımcılara”), kamu hizmet alanını daraltmak/piyasalaştırmak.
ikincisi, vatandaşın cebine el atmak.
Üçüncüsü, kamuya ait fonları amacı dışında kullanmak.
Dördüncüsü, vergi affı, vb. yollarla, tahsilinde zorlanılan kamu alacaklarının (vergi, sosyal güvenlik pirimi, ceza, vb.), büyük kısmının tahsilatından vazgeçilerek, piyasadan para toplamaya çalışmak.
Son olarak da kayıt dışı kaynakları kayıt altına almak.
--- alıntı ---
http://odatv.com/bu-onlem...ramayacak-1508161200.html