gelecekteki eşe not

Dün neler oldu bilemezsin. Dün hayatımın en kötü günü idi.

Sıkıcı yaz okulu derslerinden sonra yatağıma uzanmıştım ki telefon geldi. Babam arıyordu.

Anneme araba çarpmış. Gel diyordu.

Hemen çıktım. Atladım otobüs, vapur, metro, minibüs derken 4 araç kullanarak hastaneye geldim.

Annem, canım annem alçıda bir kısmı. iyi misin diyordum kendimce, duymuyordu beni. Uyuyordu.

"Annneeee" diyordum ama bir kaç saati varmış daha uyanmasına. Ben ki 21 yaşındaki adam, ağlıyordum. "Doktor konuş durumu nasıl" diyordum. "iyileşecek, bekleyin" diyordu.

sabaha kadar yanında kalmak istedim. Babam ve ben duracaktık.

saat 24.00

sanırım 4 saattir telefona bakmıyordum. Dışarı sokaklara çıktım biraz. Kafa dinleyip birileri ile konuşmak istiyordum. baktım telefona. hiç bir şey yoktu. Gereksiz insanlardan gereksiz mesajlar.

içim içimi kemiriyordu. Kimi arasam kime anlatsam şu durumu. Biraz beni iyi hissettirse diyordum. Rehberimde ki herkes gereksizdi.

O an seni hatırladım. Sen olsaydın keşke dedim. Gelseydin şuan ilgilense idin benim bu en zor anımda. Sadece "iyileşecek" desen bile kafi idi.

Ama yoktun daha gelmemiştin. Tanımıyordum seni. Sonra girdim geri hastaneye. Tam odaya girecektim. Bir ağlama sesi duydum. içeriden geliyordu. babam..

canım babam, dayanamamıştı. ben kapıyı tıkladım ve girmeden "baba kantine ineceğim gelecek misin?" dedim. içeriden tok sesi ile "yok oğlum ben annenin yanındayım" dedi. tamam deyip aşağı indim. Koca adamı sevgisi ağlatmıştı. içim parçalandı be.

Haa Normalde sigara içmem ama dün gece 1 paket sigara da bitirdim biliyor musun? Sen yoktun sigaram vardı.

Sen olsa idin farklı olurdu tabi ki.

bu arada annem iyi.