leman

bahadır boysal kişisi yüzünden almayı bıraktığım ve 4 yıldır da okumadığım dergiydi. çünkü bu kişi dön dolaş eski işlerini ısıtır ısıtır tekrar koyardı. altına da ne eski işim yazardı ne bir şey. almıyorum lan dedim ve almadım. ta ki düne kadar.

fakat dün gece tren yolcuğulumdan önce hadi dedim alayım. aldım. arka sayfadan okumaya başlayacakken arka sayfada tam sayfa bahadır boysal öyküsü gördüm. ve tahmin ettiğiniz üzere yine eski bir işini koymuştu. ha bunu herkes bilmeyebilir ama dikkatli okuyucuysa insan görüyor işte nal gibi. öyküsünde sadece bir kelimeyi değiştirmiş. facebook yazmış balonlardan birine. herhalde eskiden chat falan yazıyordu. neyse ne. ama işte gördüğünüz üzere eski işini lök diye koymuş. altına ne bi not düşmüş bu benim eski işimdir falan filan diye. kısacası bu adam ben kendimi bildim bileli böyle. okuyucuyu enayi yerine koymaya doyamıyor. tam bir kolpacı. helal olsun yürü devam et boysal. ortam adamı!

sonuç olarak dergide her ne kadar metin fidan, ahmet yılmaz gibi usta ve çok beğendiğim çizerler olsa da artık leman okumayacağım. asla! devam et boysal! kolpacı seni!