i m not there

bob dylan külliyatına hakim olmayanların hiçbir şey anlamadan izlemesi muhtemel olan todd haynes filmi. çok uzun zamandan beri bob dylan'ı neredeyse saplantılı bir biçimde takip eden zat-ı alim içinse film boyunca dylan'la ilgili her bir ayrıntıyı izlemek ve bunların efsane değil de, somut gerçekler olduğunu görmek keyifliydi.

--spoiler--

yaşayan efsane dylan'ın, binbir surat bir karaktere büründürülmesi şaşırtıcı ve son derece parlak bir fikir. ben whishaw'la* cate blanchett'ın oynadığı ve dylan'ın 1965-1968 yılları arasındaki afro dönemine denk gelen karakterler kronolojik olarak biraz çakışmış. richard gere'li bölümse tek kelimeyle muhteşem. özellikle muamma kasabası ve pat garrett and billy the kid'e (bob dylan, 1973'te çekilen filmde başrollerden birinde oynar ve filmin soundtrack'i dylan'a aittir) yapılan göndermeler yerli yerinde.

country'nin babalarından woody guthrie'nin gitarının üzerinde yazan "this machine kills fascists" yazısı da bol bol göze çarpıyor.

christian bale, dylan'ın '62- '64 yılları arasındaki safi sübyan, folk singer hallerine pek kasıntı ve gereğinden fazla iyi görünümlü kaçmış.

julianne moore'un joan baez'i oynaması ayrı bir güzel olmuş.

filmin en iyisi tabii ki cate blanchett.