gitmek

bir insanın aklına gitmek düştüyse; kal demek bir okadar anlamsız ve boş. gitmek isteyene "git" denmeli,denilebilmeli..

en büyük hatayı kalması için ısrar ederek yaparız. kimi bu ısrarları umursamaz ve gider ki, onlar en doğrusunu yapanlardır, dürüstlerdir. kimi ise yine ısrarlar sonucu kalır, geçicidir bu kalış. sadece gitmeyi erteler, kal diyeni bir kandırıştır. gitme eylemini bedenen gerçekleştirmemek suretiyle kalmıştır. oysaki; ruhu, benliği, fikri "o insandan, o mekandan" çoktan gitmiştir. halbuki kal diyen bunun bilincine varabilse kendi elleriyle uğurlayacaktır onu..

mutlaka gitme..kal! diyen bulunur,oysa bu kalışın ne kalana, ne de kal diyene bir hayırı vardır.**