paranın bozmadığı insan

Benim peder. Çoğu yerde yazıyorum bunu, örnek insan.

Adam bir maaşla önce abimi, sonra beni okuttu. Abim özelden mezun. Para yetişmryince önce arabayı sattı, sonra 32 senelik emeklilik ikramiyesini ikimizin eğitimini tamamlamak için 2 senede eritti.

Tabi, bunları yaparken 40 yaşına kadar çalışmayıp sonra çocuk bakarak aile ekonomisine katkı sağlayan bir annem olmasa işi daha zordu. Zira babam parayı harcamayı da pek bilmez.

Neyse konumuza dönelim, şimdi abim psikolog oldu, ben harita mühendisi. Nasıl başardı bilmiyorum ama, abime bir de düğün yaptı.(bugüne kadar 1 kuruş banka kredisi çekmedi)

Bunları anlatıyorum, çünkü konu anlaşılsın. Şimdi babam devletten emekli, hem de iyi bir emekli maaşı var. Üstüne bir de eski kurumunda sayılan bir kişi olduğu için yine aynı kurumdan emekli birinin kurduğu şirkete şantiye şefi olarak başladı. 2 maaşı benim harita mühendisi maaşının yaklaşık 3katı. Neyse, bu arada annem 9 sene içinde yaşadığımız yerin en iyi bakıcısı olarak gösterilir oldu. Sene içinde yaklaşık olarak 50-60 kişi tarafından iş teklifi sunuluyor. Sanırım bu sene sonunda bırakacak, artık yaşlandım diyor. Aslında çok önceden bırak dedik ama, sene sonuna kadar söz verdim, sözden dönmek olmaz diyor.

Bende işte orta halli bir mühendisim. Ortalama ve ya yerine göre yüksek sayılabilecek maaşım var. Ailemle yaşıyorum, yani şu aralar para çok gibi.

Amma velakin, ne annem ne babam en ufak değişmedi. Hadi babam sülaleden zenginlik gördüğü için bozmaz anlarım da, annem hiç değişmedi. Misal annem eskiden de pazar alışverişini 50 lirayla yapar, artanı saklardı, hala öyle. Babam eskiden De pall mall içerdi hala aynı. (ben marlboro, abim parliament içer)

Eskiden de Yazın Sinop A tatile giderlerdi, pansiyına, hala öyle. Ben mesela en parasız zamanlarda Antalya da çok tatil yaptım.

Gelelim en önemli meseleye. Babamın şimdiki ederi 24-25 milyar ederi bir arabası var. Emekli olunca o zaman şimdinin yarı parasına almıştı. Hala ona biniyor. Benim götüm kalktı, ya diyorum, artık değiştirelim bu arabayı, sana bi mercedes alalım. Bu benim işimi görüyor, zaten haftada 1 biniyorum diyor.

Aslına bakarsan hepsinde haklı. Şu an Türkiye de milyonlarca kredi borçlu insan dururken, ve bunların hep abuk subuk şeyler için o bataklığa düştüğünü gözlemlerken daha çok hak veriyorum babama.

Ama ben yine de bi 60.000 kredi çekip bi audi ye falan dalayım fikrindeyim. Sanırım gençliğin verdiği bir salaklık.