bakmak

sırf bu bakma arsızlığı yüzünden başıma olmayacak işler geldi.

fakat şimdi düşünüyorum da ruhumu asıl dinlendirdiğim zamanlarmış..

şimdi caddelerdeki otomobillerin tekerleri altında çatırdayan sararmış

bir yapraktan farksızım..

yorgunum..

insanlar farklı amaçlar uğruna benliklerinden çıkıp

canavara dönüşmüşler..

elim kolum bağlı bir şey diyemiyorum..

şimdi, o tür heyecanlara atılabilmek için

zamanı geriye sarmak gerekiyor.