klişe

sen önce orada duracaksın, çünkü en büyük engellerin " klişe engellerindir "

süreç önce seni yargılamakla başlar, düşüncelerinin bir önemli kalmaz, hislerin yoktur, sevemezsin, heyecan duyamazsın. çünkü sen evlisin, yapamazsın.

bir şeyler "klişedir " kafada.

kızlar sıçar mı sorunsalı ile aynı başlıktır aslında, pembe sıçmayacağı doğru olduğu gibi, evli olsan da olmasan da "sevebilmek " aslında çok doğal bir eylemdi.

sevebilirdim ben seni, yazabilirdim günlerce, yaşatabilirdim kalbimde. ayaklarım birbirine dolanabilirdi. şuursuzca sana değmek isteyebilirdim. kapında beklemek, yemek yemek, ellerini tutup sevdiğimi söylemek. evet bunları yapabilirdim. bunların bir kısmını yapmadık mı zaten diyeceksin. tabi ki de yaptık. daha yapacağız.

ama benim mesajım atar değil, yaparken neyin farkındayız onu yazmak..

yaptığım bir çok eylemin ardından sende oluşan imaj ilk "önce " "bu neyin kafası " olarak beni karşılamak oldu.

çünkü " evlisin " evet evet çok haklısın. hıhı evet cnm. aa tabi. hım hım.

bireysel bakmazsın doğal olarak, standartlar sana böyle yapmanı söylüyor. çünkü sen fenerbahçelisin, asla galatasaraylı olamazsın. çünkü sen "şöylesin " "böyle " olamazsın. Sen böyle yaptığında toplum sana " kıvırtmak " olarak bunu aşıladı. tersini düşünmedin. ama mantığa, para psikolojiye muhabbet vurduğunda " bir de bu açıdan bakalım " dersin. farkın olmalıydı. Zekisin kaçmaz senden böyle şeyler caney.

gerçek duygularımı hissetmeseydin gözlerime bakabilirdin, belki de sen hissetmek isterdin. ya da benim pozisyonumda olabilirdin.

bunları bazen beklersin. ama yapmazsın, klişeler devreye girer.

klişeler aslında bizim bahanelerimiz oldu. " yok olum ben sevmem ", hissetmem, dokunmam, gözlerine bakmam. ya kardeşim bunlar doğal yetenekler sen neyi neyden engelliyorsun.

üstüne alınmazsın ve okuduklarını görmezsin ya, işte bu yüzden ertelersin. elbette bir şeyler yaparsın. elbette gülersin, elbette yanımdasın. ama ertelenecek ilk kişi de sensin.

Yine o klişe sistem " nabzı yükseltme arada dur " demeyi öğretti. ya hu hangi denge bu ?? (bkz: no balance)

sevgi, iletişim, frekans, temas, gözler.. hepsi doğaldı. yine oku, sinirlen hatta gel ağzıma sıç.

klişe sorularımızın hatırlatayım.

bu neyin savaşı ? bu neyin oyunu ?

günü geldiğinde bir an aklına gelip " 2 sn " bile duraklayıp gülümsetebiliyor, hafifte olsa bir özlem hissettirebilirsem,

savaşımın ve oyunumun cevabını o gün almış olacaksın.

"klişeler yüzünden sevemedik " olmayın. hayat kısa.

amk.