türkiye

baskı toplumudur. baskı ikiyüzlülük yaratır. mesela birinin dükkanına bakıyorum, başkasının dükkanı ve dükkan sahibi mekanda yok. bir maliyeci geldi. dedi sizin vergi borcunuz var, vesaire. dedim ki burası bizim değil. yalan söylüyorsun, dedi. açıklıyorum, buranın benimle alakası yok falan. mevzuyu bilmiyorum yani. adam o kadar emin ki yalan söylediğimden. bütün gün sahtekarlarla uğraşıyor, yalancılarla uğraşıyor. haliyle karşısındaki insanın doğru söyleyebileceğini düşünemiyor.

bu nereden başlıyor. okulda, bir gencin, din dersinde islam'ı eleştirmesi mümkün mü? dayak yer. sahtekar olmak veya susmak zorunda. tarih dersinde atatürk'ü eleştirebilir mi? eleştiremez, yoksa dsipline gönderilir. bir genç kız, ailesine sevgilimle geziyordum diyebilir mi, diyemez.

bu toplumdan mucit veya bilim adamı çıkmaz. çünkü sistemi yalan ve itlik üzerine kurmuşun. mesela internetin henüz icat edilmediğini düşün, bir türkün interneti icat etmesi mümkün müdür? yapamaz, çünkü bu tür fikirleri geliştirmek ve piyasaya sunmak cesaret ister. bizimkinde o cesaret yok. ne yapabilir, en fazla, daha önceden tasarlanmış bir platformda itlik yapar. hacker olur mesela. vizyonu odur. ya da kameranın henüz icat edilmediğini düşün. bir de, koca türk tarihini düşün. bir türkün kamerayı icat etmesi mümkün mü? hayır. en fazla şunu yapabilir, kamera icat edildiyse, onu kullanarak, birinin seks kasedini çeker, kamera üzerinden itlik yapar.

içinde yaşadığımız toplum, iki tip insan yaratıyor. birincisi, saf insanları, biz savcıyız, polisiz diye arayan dolandırıcılar, diğeri de buna inananlar. birincinin psikolojisi belli. diğeri de, söylenen her söze inanan saftirik. çünkü öyle öğrenmiş hayatı boyunca. türk kültürü, bu iki insanın toplamıdır.