bir şey almayacaksanız çıkar mısın diyen mağazacı

meslek lisesinde okuyorum. elektronik bölümü. 2 yada 3 sınıftayım. o zamanlar (1996-1997 falan) istanbul üniversitesinden eminönü yönüne giderken polonya pazarı diye bir yer var. 999999 in 1 atariler, yurt dışından kaçak gelmiş envai çeşit zımbırdılar, matkaplar, kulaklıklar falan ne ararsan çok ucuza buluyorsun. dandik malzemeler ama biz fakir öğrenciler için 1 2 senelik kullanıma yeter. neyse boş vakit buldukça biz hep buralarda işe yarayan yaramayan her şeyi inceliyoruz. bir gün kendime fm radyo devresi yapmışım ve kulaklığa ihtiyacım var. okuldan çıktık dedim gidelim. arkadaşlar doğubank dediler ama yok ben ucuz alacam ya illa polonya pazarına gitmem lazım. arkamda var 7 kişilik fiks ekibim bindik otobüse. neyse bir tezgahın başındayız baktım güzel kulaklıklar var.

- abi şuna bakabilir miyim?
+ alcan mı?
- e çalışırsa alacam evet

eleman çıkardı kulaklığı. paketinden inceledim falan. tabi para az ve tek atımlık kurşun var. dedim denemem lazım. çalışmazsa almam. verilen paranın geri alınamadığı bir yer çünkü. neyse adam bin bir homurdanmayla kulaklığı çıkardı bana verdi. denedim çalışmıyor. arkadaşımın walkman a taktık tık yok.

- abi bu çalışmıyor
+ oğlum almican mı bunu şimdi
- çalışmıyor abi neden alayım?
+ lan o zaman niye çıkarttırdın kutusundan yavşak
- ????? ben ne bileyim çalışmadığını ya ne küfür ediyosun

sohbet hep böyle devam edecek sandınız değil mi? etmedi. bu konuşmadan sonra kutu açmaya üşenen dallama tezgahtan üstüme uçtu. yedi kişi aralıksız yarım saat dayak yedik. sonra ben bir daha bu yere gitmedim.