sevilen kızı sikememenin acısı

hiç unutmuyorum. 17 yaşlarındayım. liseden mezun olmuşum. sevgili yapmışım. ikimiz de bahçelievler'de oturuyoruz. sürekli bakırköy tshh ormanına çağırıyor. hep orada buluşuyoruz. sessiz sakin bir yer. karışan kuruşan yok. banklarda oturup sürekli sohbet ediyoruz falan.

efendim ben it gibi aşığım ama. kızdıracak küstürecek en ufak şeyden kaçıyorum. elini tutmuyorum yani o derece. zaten kalbim de kaldırmayacak biliyorum. neyse efendim bu sürekli yanıma yanaşıyor sürtünüyor falan tabi ben bomba oluyorum ama çaktırmıyorum kıza hesapta. genciz ya abaza sapık falan demesinler. yanlış anlamasın *
bir gün ormanın içlerine doğru yürüyoruz falan bu önüme geçti. zıpır zıpır hareketler falan. sarıldık. göz göze bakıyoruz. ben öleceğim ama. birbirimize uzandık öpüştük falan kalbim patlayacak. sonra biraz açıldık hala gözlerimin içine bakıyor. hayvan gibi üstüne çökmek istiyorum ama benim aşkım bu muameleyi hak etmiyor kafasındayım. ben aşktan buna sarıldım ama yarım saat. neyse çok masum seviyorum ya kokluyorum falan. bu bir süre sonra silkelendi hadi gidelim falan dedi devam ettik yolumuza. gün bitti ayrıldık işte.

bu olaydan sonra pek görüşemedik işte. kah babası izin vermedi. kah annesiyle alışverişe gitti. kah abisi misafirliğe geldi falan. daha önce gelirdi şimdi gelmiyor diye aylarım yıllarım kahırla geçti. o zaman cep telefonu falan yok. ulaşmak imkansız. o beni iş yerimden arardı aramaz oldu. sokağından geçiyorum. kapısında bekliyorum falan yok. neyse aradan geçti seneler. bu kız benim içimde yara kaldı. kimseyi sevemedim falan filan baya bir süre. günlerden bir gün kuzeniyle karşılaştık. dedim ya elif beni çok yaraladı. neydi derdi neden bitirdi falan. sen dedi pek ilişmiyormuşsun. o yüzden senden ilgi göremediği için ayrılacağını söyledi bana dedi. o sana çok işaret vermiş ama sen yanaşmadığın için soğumuş dedi.

sikememenin acısı ayrı da be sözlük. sikmedin diye terk edilmenin acısı 20 senede bile geçmeyebiliyor.

neden anlattığımı bilmiyorum ama ilk kez burada yazdım lan.